Τρίτη, 7 Μαρτίου 2017

Ελληνικός τελικός Eurovision: Πολύ χαμηλή η τηλεθέαση στην ΕΡΤ

Το τραγούδι «This Is Love» πήρε το εισιτήριο, μετά την ψηφοφορία των....
τηλεθεατών και των ελληνικών επιτροπών από επιτροπές της ομογένειας, για να τραγουδήσει η Demy στο φετινό διαγωνισμό της Eurovision.

Σε μία δίωρης διάρκειας εκπομπή με τίτλο «Ελληνικός τελικός: ψήφισε το τραγούδι» παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά από την ΕΡΤ1 τα τρία τραγούδια του Δημήτρη Κοντόπουλου και το «This Is Love» επικράτησε με μεγάλη διαφορά έναντι των άλλων δύο, του «Angels» και του «When The Morning Comes Around».

Πόσοι ήταν όμως αυτοί που… ψήφισαν την ΕΡΤ1 καιπαρακολούθησαν τον «ελληνικό τελικό»; Η απάντηση θα μπορούσε να δοθεί με τη φράση «άστα να πάνε…! Χάλια!», αφού οι επιδόσεις της εκπομπής στους πίνακες τηλεθέασης ήταν χαμηλές, ενώ η δικαιολογία για αυτές θα μπορούσε να ήταν ότι απέναντι, στον ΣΚΑΪ, προβάλλεται το σαρωτικό «Survivor» που σημειώνει καθημερινά υψηλές πτήσεις στους πίνακες τηλεθέασης και το οποίο έχει δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα σε όλα τα κανάλια.


Ωστόσο το κεφάλαιο «Eurovision» για την ΕΡΤ θα μπορούσε να είναι... και είναι πολύ επικερδές, όταν γίνεται έτσι όπως πρέπει. Αναμφισβήτητα λοιπόν είναι ευθύνη της κρατικής τηλεόρασης που άφησε να χαθεί μία ακόμα ευκαιρία να συντονίσει στη συχνότητά της πολλούς τηλεθεατές. Γιατί ακόμα και όσοι ήθελαν να παρακολουθήσουν την εκπομπή μάλλον… φοβήθηκαν την «αναδρομή στα ‘80s», την οποία απέπνεε η εικόνα που έβγαινε από το στούντιο της κρατικής τηλεόρασης. Σίγουρα δεν υπήρχαν χρήματα για «μεγάλους τελικούς»…! Σίγουρα η ΕΡΤ θα… άκουγε πολλά αν σε περίοδο οικονομικής κρίσης και μνημονίων δίνονταν χρήματα για διοργάνωση «ελληνικού τελικού» με… φτερά και πούπουλα.

Σίγουρα όμως η μοντέρνα «ματιά», το φρέσκο και η αισθητική που απουσίαζαν εντελώς από τον «ελληνικό τελικό» δεν είναι λόγω χαμηλού κοστολογίου, γιατί δεν είναι θέμα χρημάτων, αλλά τρόπου…! Δεν ευθυνόταν το «στρίμωγμα» σε ένα μικρό πλατό, αλλά το «στρίμωγμα» των ιδεών στη λογική «μία εκπομπή είναι, πάμε να τη βγάλουμε να τελειώνουμε…»! Και τελείωσε με τον πιο λογικό κι αναμενόμενο τρόπο: το μόνο ενδιαφέρον από τηλεοπτικής άποψης που προβλήθηκε σε αυτή την… εκπομπή να είναι τα τρία video clip των υποψήφιων τραγουδιών. Αν και κάποιοι δούλεψαν και προσπάθησαν οι κόποι τους… πλακώθηκαν από την παλαιακή αισθητική, από την «κουρασμένη» εικόνα, από την ΕΡΤική διάθεση και τρόπο σκέψης που διώχνει τους τηλεθεατές από τη συχνότητά της, αφήνοντας να χάνονται ευκαιρίες να τους συγκεντρώσει… κάνοντας τηλεόραση!

Ευχάριστη έκπληξη σε αυτή την… αναδρομή στα ‘80s, η πρωτοτυπία της ΕΡΤ να δώσει λόγο και ψήφο σε ελληνικές κοινότητες της ομογένειας. Οι συνδέσεις με απόδημους έλληνες που έλεγαν «γεια σου, Ελλάδα» έφερνε στο στούντιο και από εκεί στις τηλεοράσεις μας, ευχάριστα συναισθήματα! Ένα ακόμα σημείο που αξίζει να αναφέρω είναι ότι τα έσοδα από το televoting θα διατεθούν από την ΕΡΤ σε φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Αναμενόμενες λοιπόν οι χαμηλές επιδόσεις της εκπομπής πουσύμφωνα με τις μετρήσεις τηλεθέασης της Nielsen η ΕΡΤ1 σημείωσε 6,6% μέσο όρο στο γενικό σύνολο και 5,2% στο δυναμικό κοινό για όλη τη διάρκεια μετάδοσης της εκπομπής.

Ωστόσο η συμμετοχή του κόσμου στην ψηφοφορία ήταν υψηλή καθώς πολλοί μπήκαν στην ΕΡΤ1 παρακολούθησαν τα τρία τραγούδια του Δημήτρη Κοντόπουλου, ψήφισαν και… έφυγαν για να μην πάθουν… αναδρομή! Σύμφωνα λοιπόν με έγκυρες πληροφορίες μου το «This Is Love» επικράτησε με συντριπτική διαφορά απέναντι στα δύο άλλα υποψήφια αποσπώντας το 70% των ψήφων, ενώ το «When The Morning Comes Around» το 18% και το «Angels» το 12%.

Έτσι λοιπόν, το «This Is Love» σε στίχους των Romy Papadea και John Ballard θα σκηνοθετηθεί από τον Φωκά Ευαγγελινό με τη Demy να εκπροσωπεί την Ελλάδα στο φετινό διαγωνισμό της Eurovision. Και θεωρώ σίγουρο ότι αυτό που θα παρουσιαστεί θα μας κάνει να ξεχάσουμε την «αναδρομή» στα ‘80s από την ΕΡΤ κι η ελληνική συμμετοχή μας θα είναι αυτή που πρέπει να είναι… με τα μάτια –και την αισθητική- μπροστά..!

Βεβαιωθείτε ότι διαβάσατε τους Ορους σχολιασμού πριν αναρτήσετε το σχόλιό σας. Υπεύθυνος για κάθε σχόλιο είναι ο ίδιος ο σχολιαστής και η συμμετοχή του στη συζήτηση τεκμαίρει την ανεπιφύλακτη αποδοχή αυτού του όρου.