ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΩ

Να πέσω με φόρα στην αγκαλιά ενός πολιτικού αρχηγού αντιμετωπίζοντάς τον ως σωτήρα.

Να πάω στο.....
party «νεολαίας» (κλαίω) ενός υποψηφίου.

Να πάθω αλτσχάιμερ και να ξεχάσω ότι όλοι –ανεξαιρέτως- όσοι με κυβέρνησαν τα τελευταία 40 χρόνια δεν τήρησαν ούτε μία από τις σημαντικές προεκλογικές τους εξαγγελίες.

Να αγνοήσω το ζοφερό παρόν και να φοβηθώ από το σποτ – θρίλερ της ΝΔ για το ζοφερό αύριο της χώρας με ΣΥΡΙΖΑ. (Πόσο μακριά από την κοινωνία είστε εκεί στην Συγγρού? Πιο πολύ με θυμώσατε παρά με τρομάξατε. Να χαίρεστε τους επικοινωνιολόγους σας!)

Να κολλήσω την ετικέτα του φασίστα σε όποιον στην προεκλογική του καμπάνια τόλμησε να βάλει στο στόμα του την λέξη «πατρίδα».

Να λυπηθώ τις τράπεζες και να μην κάνω ανάληψη τα τελευταία μου 200 ευρώ για να πληρώσω μέρος του λογαριασμού της ΔΕΗ.

Να ξεκαθαρίσω σε ποιο από τα τρία ΠΑΣΟΚ (του ΣΥΡΙΖΑ, του Βαγγέλη ή του Γιωργάκη) πήγαν οι λιγότερο διαπλεκόμενοι, παλαιάς κοπής Πασόκοι.

Να απορήσω γιατί δεν έκαναν μια μάζωξη εκεί στο ΣΥΡΙΖΑ με την προκήρυξη των εκλογών να συμφωνήσουν τι θα λένε για να μας ξεγελάσουν, για να λένε τουλάχιστον όλοι τα ίδια κι ακούμε από τα στελέχη του κάθε μέρα «ό, τι του φανεί του Λωλοστεφανή».

Να ξεχάσω την δική μου ηλιθιότητα και να κατηγορήσω όψιμα τον κάθε εγκάθετο Πέτρο Κωστόπουλο μου με μύησε σ’ ένα χυδαίο life style πιο μεγάλο από το μπόι μου.

Να επιλέξω, παρ’ όλα αυτά, την πιο glamourάτη υποψηφιότητα από εκπρόσωπο του life style (ηθοποιό, τραγουδιστή, ξεπεσμένο δημοσιογράφο, βετεράνο ποδοσφαιριστή, ξεχειλωμένο μοντέλο κλπ) και να την ψηφίσω δαγκωτά ανεξάρτητα από τα σχέδια που έχει το κόμμα με το οποίο κατεβαίνει για το μέλλον το δικό μου και των παιδιών μου.

Δηλαδή να αντιμετωπίσω και αυτές τις εκλογές σαν γνήσιος Νεοέλληνας για να συνεχιστεί απρόσκοπτα η καταστροφή του τόπου… (δεν λέω «πατρίδας» γιατί…. θα μας κολλήσουν καμιά ταμπέλα).

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ