Το οποίον , εκλογές.
Από τον Μήτσο τον Τούφα
''Πήραν τα φρύγανα φωτιά και κάψανε το μαχαλά...'' που έλεγε και το παλαιόν άσμα. Ήδη οι πρώτες κανονιές ακούστηκαν στον ΜΜΕαέρα κι όσο νάναι προϊδεάζουν το τι κακός χαμός θα ...
επακολουθήσει.
Το τι έχουν να δουν τα μάτια μας και ν ακούσουν τα έρμα τ αυτιά μας τούτες τις καμιά κοσπενταριά μέρες που ρχονται, δεν θα περιγράφεται.
Αν πέσω έξω έστω και λίγο σ ότι πω, να με περάσετε έναν χαλκά στη μύτη και να με γυρνοβολάτε στις γειτονιές ωσάν την αρκούδα χορεύοντας με, ως να μας πάρουσι χαμπάρι τίποτα οικολόγοι και να μας γαμεύσουνε το ταμ τιριρί κι ότι άλλο έχουμε εύκαιρο.
Ξεκίνησε το νταραβέρι που λέτε των πολιτικάντηδων πασών των αποχρώσεων. Βγήκασι στο κυνήγι του ψήφου με την καραμπίνα να πούμε.
Η εξουσία είναι η πιο γλυκιά ποτάνα του κόσμου και μην ακούτε τα υπόλοιπα χαζά που τσαμπουνάνε στα πέριξ οι διάφοροι. Για αυτήν γένονται ούλα, γι αυτήν τα κάνουσι ούλα.
Καλώς και θεμιτόν κι έτσι παίζεται το παιχνίδι πανταχόθεν.
Εμείς οι από κάτω?
Ας πούμε ότι ελπίζουμε κι εμείς σε κάτι. Μπας κι αλλάξουν τα πράματα , μπας και στρώσουν λιγάκι.
Μια μαντάμ βεβαίως κάποτε, έλεγε πως αν οι εκλογές άλλαζαν τα πράγματα θα ήτο παράνομες .
Είναι κι αυτό μια άποψις
Πάντως ούλοι όλο και σε κάτι θα ελπίζουν . Ούλο και σε κάτι θα στοχεύουν. Ακόμα κι οι και καλά επαναστάτες που δεν πιστεύουσι σε τοιαύτες διαδικασίες. Απ ούλα έχει ο μπαξές γενικώς , δι ούλα τα γούστα και δια πάσαν χρήσιν , νόσον και μαλακίαν που λένε οι γραμματιζούμενοι. Από εξουσία και κονόμι ως αναμπουμπούλα ,μπάχαλο και καταστροφή.
Δια τούτο λοιπόν κοντά στις τόσες αναλύσεις σχετικών και μη, κολλήστε και την καφενειακή προσέγγισις του μεγάλου Μητσάρα Τούφα να πούμε, όστις τυγχάνει ως και προείπα, μέγας πολιτικός αναλυτής καφενειακού επιπέδου και βάλε.
Για να το ξεκινήσω απ την συγκυβέρνησις(περί την αντιπολίτευσις θα επανέλθω...) μετά συγχωρήσεως έχω να πω ότι μετά από αλλεπάλληλες τούμπες , ψέματα και παλινωδίες , πλήρους τήρησης των εντολών των αφεντικών τους και ανελέητου γαμησιού ημών των ατυχών υπολοίπων (αναγνωρίζονται λεκτικώς όμως άπασαι οι θυσίαι ναι !!ναι!!και ξαναμανά ναι!!!) οι οποίες κόστισαν και κοστίζουν τα μαλλιά της κεφαλής που δεν έχουμε, για να μπορεί ο κάθε μαλακΑδωνις , ο κάθε Ντινόπουλος (που πα ρε αντράκλα με τη στριγκλιά τσιρίδα αγάμητης υστερικής γεροντοκόρης?), η κάθε θειάΒούλτεψη και το κάθε παρόμοιο κυβερνητικό κακό συναπάντημα (βάλτε όποιο όνομα θέτε , δεν έχει σημασία ούτε και είναι θέμα προσώπατων) να μου τη λέει και να μου πουλάει σταθερότης, ανάπτυξις, προοπτική και ότι άλλο λεκτικό (τζάμπα πράμα) μπαρμπούτσαλο θέτε.
Και κάπου εκεί και άνευ κόπου , ομολογώ, πιάνω πόσο άχρηστοι και άκρως επικίνδυνοι είναι, ότι βρίσκομαι πάλι κει που μ έχωσαν πριν πέντε περίπου χρόνια , κει που με φόρτωσαν με το κρίμα της κατάρρευσης της χώρας , με το σαμάρι , με τον βούρδουλα στην πλάτη, με το χρέος ,με των διαστάσεων και βάρους Πάγκαλου και Μπέννυ ομού, πολιτικοοικονομικοδημοσιογραφικό σύστεμα στο σβέρκο, με την ευθύνη να το βγάλω από τη λάσπη και να τους είμαι και ευγνώμων κι από πάνω.
Τι μου ζητάνε δηλαδής ούλοι αυτοί οι καλοί ανθρώποι?
Το μόνο πράγμα που μο απόμεινε, κι αυτό υπό συζήτησις.
Την ψήφο.
Ένα τόσο δα πραγματάκι παλιοαχάριστε!!!!
Κι ούλα αυτά τα χρόνια που έβλεπα την ανάπτυξις νάρχεται και νάρχεται κι ερχομό να μην έχει ανάθεμάτηνα απ το βάθος του τούνελ , ήταν δυστυχώς μια παραίσθησις και τίποτις άλλο , μια οφθαλμαπάτη , μια καλοστημένη απάτη που μου δείχνασι τα καλόπαιδα της συγκυβέρνησης για να ξεχνώ τον ήχο του άδειου στομαχιού μου, τα χρέη μου ,την έλλειψις προοπτικής μου, το τσαλάκωμα των όποιων ονείρων μου, για να κάνουν οι προαναφερθέντες μάγκες ήσυχα την δουλειά των αφεντικών τους , ονόματα και μη χωριά, ντόπιων και ξένων , της τάξης τους , της αν θέτε πάρτη τους με όποια ευρεία έννοια γουστάρετε να της δώκετε.
Ναι τόσο απλά και κυνικά,
Για να το πω και με τ όνομα του, να διευκολυνθεί η μεταφορά πλούτου των πολλών μεσαίων, στους λίγους της από πάνω τάξης. Να πετύχει το γαμεμένο πείραμα πο γένεται εν Ελλάδι κατ αρχάς, για να μπορέσει να εξαχθεί στο παραπέρα ,σ άλλους λαούς, πιο πολυπληθείς να πούμε .
Γιατί από μας?
Μα είμεθα τα ιδανικά περαματόζωα . Πτωχοί (και τω πνεύματι) ψωλλόμυαλοι, χρεωμένοι ως τα μπούνια ,με διεφθαρμένο πολιτικό σύστεμα , κατσαπλιάδικη ανώτερη τάξις , ραγιαδίστικη νοοτροπία και συμπεριφορά της συντριπτικής πλειοψηφίας του πόπολου, ελάχιστοι ως ανύπαρκτοι Ευρωπαϊκώς , ( σε περίπτωση αποτυχίας του πειράματος δεν έπεσε κι η ζάχαρη στο νερό αν ψοφοκοπήσουν 10 μύρια Έλληνες) και άλλα πολλά τέτοια ευχάριστα κι όχι της ώρας.
Έτσι λέγεται το παιχνίδι μαγκίτες μου και βαράτε τον κώλο σας όσο θέτε καταγής περί του αντιθέτου. Ανοίχτε τα ματάκια σας να δείτε γύρω τι γένεται , δε θέλει και τα πτυχία για να την ανθιστείς περί του τι παίζεται. Άστε κατά μέρους τις σειρήνες που σου λένε πως δεν πρέπει να σκέφτεσθε τοιουτοτρόπως , ένεκα κάνει τζιιιζ!!!
Πως είπατε μαντάμ? . Ομιλώ σαν κομμουνιστής ? Κάθε άλλο . Ανάθεμα με κι αν ξέρω ή αν με νοιάζει που με κατατάσσει ο πάσα εις . Έχω ένα προσωπικό σύστεμα αξιών κι αυτό ακολουθώ. Καλό κακό, αυτό είναι ,. Η αλλέως τόσο με κόβει τόσο κάνω. Δεν ψάχνω ακροατήρια, τη άποψη μου λέω ευθέως ωσάν εξομολόγησις περισσότερο και με τα σκυλιά δεμένα.
Ας τα πω εγώ ο αγράμματος Μήτσος όπως την ανθίζομαι, μια που οι μορφωμένοι, οι επαΐοντες , οι ειδικοί, οι ποιητές, οι πνεματικοί γενικώς , σιωπούν ή κανιοβολούν κλανιές ,βολεμένοι στα καβούκια τους, στα επιδοτούμενα μικροσύμπαντα τους , στους τοίχους που έκτισαν οι ίδιοι για να κρύψουν την ασημαντότητα τους.
Και που όταν σπανίως μιλούν κι έχουν κάτι να πουν, είναι τόση η φασαρία των σκουπιδιών τριγύρω που μας έχουν κατακλύσει, που είναι αδύνατο ν ακούσεις, πόσο μάλλον να σκεφτείς (ορέ Μήτσε τι είπες πάλι ρε γίγαντα!!!!)
Και για να μην εξαγριωθώ και γενώ επικίνδυνος για την πλάτη τους (είμαι και πολύς , έχω και τα δίκια , έχω και την δύναμις,) αρχέψανε οι μάγκες τα παιχνιδάκια εκφοβισμού και καταστροφολογίας συνεπικουρούμενοι απ τα ΜΜΕπαπαγαλάκια τους απ τις ΤιΒιφραγκόκοτές τους, απ τα lifestyleπουταναριά τους, κι από ότι άλλο μπορεί να θολώσει το ήδη μισοσάπιο μου μυαλό. Ρίξαν στη γύρα δολώματα που υπόσχονται ''λύσεις''και ''διαφορετικές προτάσεις'' και'' καινούργιες νοοτροπίες'' και'' άλλες προοπτικές '' πράματα και θάματα που τα ακούμε επί χρόνια και χρόνια και μάλλιασαν τ αυτιά μας και πιάστηκαν τα καπάνια μας από το μάσημα κι ακόμα δεν τα είδαμε κι ούτε και πρόκειται να τα δούμε και επιστράτευσαν ''αλήθειες που πρέπει επιτέλους να ειπωθούν στον λαό'' και'' ειλικρίνειες'' και ''διαφάνειες'' και άλλες τόσες πολυχρησιμοποιημένες παπαριές που μασιούνται ευκόλως από ανθρώπους με κοντή μνήμη σαν και μας, καλή ώρα.
Πως τα λέγουσι αυτά τα δολώματα?. Όπως θέτε. Πέστε τα ποτάμια, πέστε τα Δημαρ αν προτιμάτε, πέστε τα Γιωργάκηδες ,Κωστάκηδες, Ψωμιάδηδες, Λυκούδηδες, (ισα ρε μεγάλε) , Βύρωνες και Χαμοκελάιδες (δεν τα θυμάμαι ούλα ρε παιδιά τόσα που είναι και που πρόκειται να γίνουν.) Βασικά για τα καλά και συμφέροντα, υμών βεβαίως βεβαίως.
Πάρτε τους έναν έναν και θα δείτε καλοζωισμένους αθρώπους καλοταϊσμένους , αδούλευτους στην συντριπτική τους πλειοψηφία που προσπαθούν να πείσουν (το κάνουν δυστυχώς) για την απόλυτη αλήθεια των απόψεων τους. Και με έναν σκοπό. Να σε σώσουν
Θα μο πείτε,αφού ούλοι είναι σκάρτοι κι άχρηστοι και μόνον εσύ ,γίγαντα Μήτσε, την έχεις ανθιστεί κι είσαι δυνατό άτομο στο σκεύεσθε και έχεις και λέγειν κι είσαι καλός γλυκός και με τις χάρες ούλες , αγνός ωσάν γιαούρτι Δορκάδος και τίμιος ένα πράμα πατριώτης και και και...τι να κάνουμε, τι να ψηφίσουμε δηλαδής, τον Τίποτα ?τον Δελαπατρίδη?τον Φούφουτο?(τον τελευταίο ειδικά θα τον πάρουμε ούλοι παραμάσκαλα μετά τις γιορτές με τα καινούργια μέτρα!!!)
Το οποίον ποσώς
Κάθομαι καμιά φορά με την μαντάμ Δεσποινάκι και το κουβεντιάζουμε κι άκρα δεν βγάζουμε.
Ωσάν γεναίκα όμως , πρακτική και ρεαλίστρια μόπε το εξής απλό. '' Πες με ρε Μήτσε, σε κάποιονα ερίφη που σου μπουρλότιασε το σπίτι και την κονόμησε γι αυτό , συ θα του το έδινες να το σβήσει?
Το ίδιο είναι και δω και βάλτο να δουλέψει το έρμο που ρετάρει αβέρτα και χαμπάρι δεν το πήρες. Νομίζω?''
Περικαλώ.
Οπότε εδώ μάγκες θα μιλήσω αυστηρώς περί την πάρτη μου και μόνον.
Ξέρω τι ΔΕΝ θα ψηφίσω. Ο νοών νοήτω.
Για τα παρακάτω θα την ψάξω καλώς για οτιδήποτε μο δώκει πίσω την ελπίδα . Για τ αύριο. Για τα παιδιά μου, για τους εμούς , τους φίλους και τη χώρα. Για την Πατρίδα πο δε λένε οι αριστεράντζες καθ ότι λέει ντρέπονται.
.Δεν κατέχω αν θα το πετύχω. Στο ψάξιμο είμαι σαν και κείνον τον Διογένη τον φιλόσοφο πούψαχνε με το κερί στο χέρι ναβρεί λέει έναν άνθρωπο .... Κι αμφιβάλω αν τον βρήκε αλλά την προσπάθεια την έκανε.
Έτσι κι εγώ μάγκες .
Κι ένα έχω να πω σ ούλους σας. Ψάχτε την κι εσείς καλώς κι όπου σας φωτίσει. Μη πάτε έτσι σα χαϊβάνια ακούγοντας τα εύκολα τραγούδια των κάθε λογής σειρήνων....
Νομίζω?
Γεια χαρά νταν και καλή χρονιά νάχουμε ούλοι..
Μήτσος Τούφας
ΥΓ. Ενα απόσπασμα από ποίημα του Κ. Καβάφη για τα τερτίπια των ημερώνε....
“Ας φρόντιζαν” (1930)
......Θ’ απευθυνθώ προς τον Ζαβίνα πρώτα,
κι αν ο μωρός αυτός δεν μ’ εκτιμήσει, θα
πάγω στον αντίπαλό του, τον Γρυπό.
Κι αν ο ηλίθιος κι αυτός δεν με προσλάβει,
πηγαίνω παρευθύς στον Υρκανό.
Θα με θελήσει πάντως ένας απ’ τους τρεις.
Κ’ είν’ η συνείδησίς μου ήσυχη για το αψήφιστο της εκλογής.
Βλάπτουν κι οι τρεις τους την Συρία το ίδιο.
Αλλά, κατεστραμμένος άνθρωπος, τι φταίω εγώ.
Ζητώ ο ταλαίπωρος να μπαλωθώ.
Ας φρόντιζαν οι κραταιοί θεοί να δημιουργήσουν έναν τέταρτο καλό.
Μετά χαράς θα πήγαινα μ’ αυτόν.
Από τον Μήτσο τον Τούφα
''Πήραν τα φρύγανα φωτιά και κάψανε το μαχαλά...'' που έλεγε και το παλαιόν άσμα. Ήδη οι πρώτες κανονιές ακούστηκαν στον ΜΜΕαέρα κι όσο νάναι προϊδεάζουν το τι κακός χαμός θα ...
επακολουθήσει.
Το τι έχουν να δουν τα μάτια μας και ν ακούσουν τα έρμα τ αυτιά μας τούτες τις καμιά κοσπενταριά μέρες που ρχονται, δεν θα περιγράφεται.
Αν πέσω έξω έστω και λίγο σ ότι πω, να με περάσετε έναν χαλκά στη μύτη και να με γυρνοβολάτε στις γειτονιές ωσάν την αρκούδα χορεύοντας με, ως να μας πάρουσι χαμπάρι τίποτα οικολόγοι και να μας γαμεύσουνε το ταμ τιριρί κι ότι άλλο έχουμε εύκαιρο.
Ξεκίνησε το νταραβέρι που λέτε των πολιτικάντηδων πασών των αποχρώσεων. Βγήκασι στο κυνήγι του ψήφου με την καραμπίνα να πούμε.
Η εξουσία είναι η πιο γλυκιά ποτάνα του κόσμου και μην ακούτε τα υπόλοιπα χαζά που τσαμπουνάνε στα πέριξ οι διάφοροι. Για αυτήν γένονται ούλα, γι αυτήν τα κάνουσι ούλα.
Καλώς και θεμιτόν κι έτσι παίζεται το παιχνίδι πανταχόθεν.
Εμείς οι από κάτω?
Ας πούμε ότι ελπίζουμε κι εμείς σε κάτι. Μπας κι αλλάξουν τα πράματα , μπας και στρώσουν λιγάκι.
Μια μαντάμ βεβαίως κάποτε, έλεγε πως αν οι εκλογές άλλαζαν τα πράγματα θα ήτο παράνομες .
Είναι κι αυτό μια άποψις
Πάντως ούλοι όλο και σε κάτι θα ελπίζουν . Ούλο και σε κάτι θα στοχεύουν. Ακόμα κι οι και καλά επαναστάτες που δεν πιστεύουσι σε τοιαύτες διαδικασίες. Απ ούλα έχει ο μπαξές γενικώς , δι ούλα τα γούστα και δια πάσαν χρήσιν , νόσον και μαλακίαν που λένε οι γραμματιζούμενοι. Από εξουσία και κονόμι ως αναμπουμπούλα ,μπάχαλο και καταστροφή.
Δια τούτο λοιπόν κοντά στις τόσες αναλύσεις σχετικών και μη, κολλήστε και την καφενειακή προσέγγισις του μεγάλου Μητσάρα Τούφα να πούμε, όστις τυγχάνει ως και προείπα, μέγας πολιτικός αναλυτής καφενειακού επιπέδου και βάλε.
Για να το ξεκινήσω απ την συγκυβέρνησις(περί την αντιπολίτευσις θα επανέλθω...) μετά συγχωρήσεως έχω να πω ότι μετά από αλλεπάλληλες τούμπες , ψέματα και παλινωδίες , πλήρους τήρησης των εντολών των αφεντικών τους και ανελέητου γαμησιού ημών των ατυχών υπολοίπων (αναγνωρίζονται λεκτικώς όμως άπασαι οι θυσίαι ναι !!ναι!!και ξαναμανά ναι!!!) οι οποίες κόστισαν και κοστίζουν τα μαλλιά της κεφαλής που δεν έχουμε, για να μπορεί ο κάθε μαλακΑδωνις , ο κάθε Ντινόπουλος (που πα ρε αντράκλα με τη στριγκλιά τσιρίδα αγάμητης υστερικής γεροντοκόρης?), η κάθε θειάΒούλτεψη και το κάθε παρόμοιο κυβερνητικό κακό συναπάντημα (βάλτε όποιο όνομα θέτε , δεν έχει σημασία ούτε και είναι θέμα προσώπατων) να μου τη λέει και να μου πουλάει σταθερότης, ανάπτυξις, προοπτική και ότι άλλο λεκτικό (τζάμπα πράμα) μπαρμπούτσαλο θέτε.
Και κάπου εκεί και άνευ κόπου , ομολογώ, πιάνω πόσο άχρηστοι και άκρως επικίνδυνοι είναι, ότι βρίσκομαι πάλι κει που μ έχωσαν πριν πέντε περίπου χρόνια , κει που με φόρτωσαν με το κρίμα της κατάρρευσης της χώρας , με το σαμάρι , με τον βούρδουλα στην πλάτη, με το χρέος ,με των διαστάσεων και βάρους Πάγκαλου και Μπέννυ ομού, πολιτικοοικονομικοδημοσιογραφικό σύστεμα στο σβέρκο, με την ευθύνη να το βγάλω από τη λάσπη και να τους είμαι και ευγνώμων κι από πάνω.
Τι μου ζητάνε δηλαδής ούλοι αυτοί οι καλοί ανθρώποι?
Το μόνο πράγμα που μο απόμεινε, κι αυτό υπό συζήτησις.
Την ψήφο.
Ένα τόσο δα πραγματάκι παλιοαχάριστε!!!!
Κι ούλα αυτά τα χρόνια που έβλεπα την ανάπτυξις νάρχεται και νάρχεται κι ερχομό να μην έχει ανάθεμάτηνα απ το βάθος του τούνελ , ήταν δυστυχώς μια παραίσθησις και τίποτις άλλο , μια οφθαλμαπάτη , μια καλοστημένη απάτη που μου δείχνασι τα καλόπαιδα της συγκυβέρνησης για να ξεχνώ τον ήχο του άδειου στομαχιού μου, τα χρέη μου ,την έλλειψις προοπτικής μου, το τσαλάκωμα των όποιων ονείρων μου, για να κάνουν οι προαναφερθέντες μάγκες ήσυχα την δουλειά των αφεντικών τους , ονόματα και μη χωριά, ντόπιων και ξένων , της τάξης τους , της αν θέτε πάρτη τους με όποια ευρεία έννοια γουστάρετε να της δώκετε.
Ναι τόσο απλά και κυνικά,
Για να το πω και με τ όνομα του, να διευκολυνθεί η μεταφορά πλούτου των πολλών μεσαίων, στους λίγους της από πάνω τάξης. Να πετύχει το γαμεμένο πείραμα πο γένεται εν Ελλάδι κατ αρχάς, για να μπορέσει να εξαχθεί στο παραπέρα ,σ άλλους λαούς, πιο πολυπληθείς να πούμε .
Γιατί από μας?
Μα είμεθα τα ιδανικά περαματόζωα . Πτωχοί (και τω πνεύματι) ψωλλόμυαλοι, χρεωμένοι ως τα μπούνια ,με διεφθαρμένο πολιτικό σύστεμα , κατσαπλιάδικη ανώτερη τάξις , ραγιαδίστικη νοοτροπία και συμπεριφορά της συντριπτικής πλειοψηφίας του πόπολου, ελάχιστοι ως ανύπαρκτοι Ευρωπαϊκώς , ( σε περίπτωση αποτυχίας του πειράματος δεν έπεσε κι η ζάχαρη στο νερό αν ψοφοκοπήσουν 10 μύρια Έλληνες) και άλλα πολλά τέτοια ευχάριστα κι όχι της ώρας.
Έτσι λέγεται το παιχνίδι μαγκίτες μου και βαράτε τον κώλο σας όσο θέτε καταγής περί του αντιθέτου. Ανοίχτε τα ματάκια σας να δείτε γύρω τι γένεται , δε θέλει και τα πτυχία για να την ανθιστείς περί του τι παίζεται. Άστε κατά μέρους τις σειρήνες που σου λένε πως δεν πρέπει να σκέφτεσθε τοιουτοτρόπως , ένεκα κάνει τζιιιζ!!!
Πως είπατε μαντάμ? . Ομιλώ σαν κομμουνιστής ? Κάθε άλλο . Ανάθεμα με κι αν ξέρω ή αν με νοιάζει που με κατατάσσει ο πάσα εις . Έχω ένα προσωπικό σύστεμα αξιών κι αυτό ακολουθώ. Καλό κακό, αυτό είναι ,. Η αλλέως τόσο με κόβει τόσο κάνω. Δεν ψάχνω ακροατήρια, τη άποψη μου λέω ευθέως ωσάν εξομολόγησις περισσότερο και με τα σκυλιά δεμένα.
Ας τα πω εγώ ο αγράμματος Μήτσος όπως την ανθίζομαι, μια που οι μορφωμένοι, οι επαΐοντες , οι ειδικοί, οι ποιητές, οι πνεματικοί γενικώς , σιωπούν ή κανιοβολούν κλανιές ,βολεμένοι στα καβούκια τους, στα επιδοτούμενα μικροσύμπαντα τους , στους τοίχους που έκτισαν οι ίδιοι για να κρύψουν την ασημαντότητα τους.
Και που όταν σπανίως μιλούν κι έχουν κάτι να πουν, είναι τόση η φασαρία των σκουπιδιών τριγύρω που μας έχουν κατακλύσει, που είναι αδύνατο ν ακούσεις, πόσο μάλλον να σκεφτείς (ορέ Μήτσε τι είπες πάλι ρε γίγαντα!!!!)
Και για να μην εξαγριωθώ και γενώ επικίνδυνος για την πλάτη τους (είμαι και πολύς , έχω και τα δίκια , έχω και την δύναμις,) αρχέψανε οι μάγκες τα παιχνιδάκια εκφοβισμού και καταστροφολογίας συνεπικουρούμενοι απ τα ΜΜΕπαπαγαλάκια τους απ τις ΤιΒιφραγκόκοτές τους, απ τα lifestyleπουταναριά τους, κι από ότι άλλο μπορεί να θολώσει το ήδη μισοσάπιο μου μυαλό. Ρίξαν στη γύρα δολώματα που υπόσχονται ''λύσεις''και ''διαφορετικές προτάσεις'' και'' καινούργιες νοοτροπίες'' και'' άλλες προοπτικές '' πράματα και θάματα που τα ακούμε επί χρόνια και χρόνια και μάλλιασαν τ αυτιά μας και πιάστηκαν τα καπάνια μας από το μάσημα κι ακόμα δεν τα είδαμε κι ούτε και πρόκειται να τα δούμε και επιστράτευσαν ''αλήθειες που πρέπει επιτέλους να ειπωθούν στον λαό'' και'' ειλικρίνειες'' και ''διαφάνειες'' και άλλες τόσες πολυχρησιμοποιημένες παπαριές που μασιούνται ευκόλως από ανθρώπους με κοντή μνήμη σαν και μας, καλή ώρα.
Πως τα λέγουσι αυτά τα δολώματα?. Όπως θέτε. Πέστε τα ποτάμια, πέστε τα Δημαρ αν προτιμάτε, πέστε τα Γιωργάκηδες ,Κωστάκηδες, Ψωμιάδηδες, Λυκούδηδες, (ισα ρε μεγάλε) , Βύρωνες και Χαμοκελάιδες (δεν τα θυμάμαι ούλα ρε παιδιά τόσα που είναι και που πρόκειται να γίνουν.) Βασικά για τα καλά και συμφέροντα, υμών βεβαίως βεβαίως.
Πάρτε τους έναν έναν και θα δείτε καλοζωισμένους αθρώπους καλοταϊσμένους , αδούλευτους στην συντριπτική τους πλειοψηφία που προσπαθούν να πείσουν (το κάνουν δυστυχώς) για την απόλυτη αλήθεια των απόψεων τους. Και με έναν σκοπό. Να σε σώσουν
Θα μο πείτε,αφού ούλοι είναι σκάρτοι κι άχρηστοι και μόνον εσύ ,γίγαντα Μήτσε, την έχεις ανθιστεί κι είσαι δυνατό άτομο στο σκεύεσθε και έχεις και λέγειν κι είσαι καλός γλυκός και με τις χάρες ούλες , αγνός ωσάν γιαούρτι Δορκάδος και τίμιος ένα πράμα πατριώτης και και και...τι να κάνουμε, τι να ψηφίσουμε δηλαδής, τον Τίποτα ?τον Δελαπατρίδη?τον Φούφουτο?(τον τελευταίο ειδικά θα τον πάρουμε ούλοι παραμάσκαλα μετά τις γιορτές με τα καινούργια μέτρα!!!)
Το οποίον ποσώς
Κάθομαι καμιά φορά με την μαντάμ Δεσποινάκι και το κουβεντιάζουμε κι άκρα δεν βγάζουμε.
Ωσάν γεναίκα όμως , πρακτική και ρεαλίστρια μόπε το εξής απλό. '' Πες με ρε Μήτσε, σε κάποιονα ερίφη που σου μπουρλότιασε το σπίτι και την κονόμησε γι αυτό , συ θα του το έδινες να το σβήσει?
Το ίδιο είναι και δω και βάλτο να δουλέψει το έρμο που ρετάρει αβέρτα και χαμπάρι δεν το πήρες. Νομίζω?''
Περικαλώ.
Οπότε εδώ μάγκες θα μιλήσω αυστηρώς περί την πάρτη μου και μόνον.
Ξέρω τι ΔΕΝ θα ψηφίσω. Ο νοών νοήτω.
Για τα παρακάτω θα την ψάξω καλώς για οτιδήποτε μο δώκει πίσω την ελπίδα . Για τ αύριο. Για τα παιδιά μου, για τους εμούς , τους φίλους και τη χώρα. Για την Πατρίδα πο δε λένε οι αριστεράντζες καθ ότι λέει ντρέπονται.
.Δεν κατέχω αν θα το πετύχω. Στο ψάξιμο είμαι σαν και κείνον τον Διογένη τον φιλόσοφο πούψαχνε με το κερί στο χέρι ναβρεί λέει έναν άνθρωπο .... Κι αμφιβάλω αν τον βρήκε αλλά την προσπάθεια την έκανε.
Έτσι κι εγώ μάγκες .
Κι ένα έχω να πω σ ούλους σας. Ψάχτε την κι εσείς καλώς κι όπου σας φωτίσει. Μη πάτε έτσι σα χαϊβάνια ακούγοντας τα εύκολα τραγούδια των κάθε λογής σειρήνων....
Νομίζω?
Γεια χαρά νταν και καλή χρονιά νάχουμε ούλοι..
Μήτσος Τούφας
ΥΓ. Ενα απόσπασμα από ποίημα του Κ. Καβάφη για τα τερτίπια των ημερώνε....
“Ας φρόντιζαν” (1930)
......Θ’ απευθυνθώ προς τον Ζαβίνα πρώτα,
κι αν ο μωρός αυτός δεν μ’ εκτιμήσει, θα
πάγω στον αντίπαλό του, τον Γρυπό.
Κι αν ο ηλίθιος κι αυτός δεν με προσλάβει,
πηγαίνω παρευθύς στον Υρκανό.
Θα με θελήσει πάντως ένας απ’ τους τρεις.
Κ’ είν’ η συνείδησίς μου ήσυχη για το αψήφιστο της εκλογής.
Βλάπτουν κι οι τρεις τους την Συρία το ίδιο.
Αλλά, κατεστραμμένος άνθρωπος, τι φταίω εγώ.
Ζητώ ο ταλαίπωρος να μπαλωθώ.
Ας φρόντιζαν οι κραταιοί θεοί να δημιουργήσουν έναν τέταρτο καλό.
Μετά χαράς θα πήγαινα μ’ αυτόν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου