Η βραδυπορούσα Δικαιοσύνη

Γράφει ο Σωτήριος Καλαμίτσης

Διάβασα στο διαδίκτυο αποσπάσματα από συνέντευξη του αρμόδιου για την πάταξη της διαφθοράς υπουργού κ. Νικολούδη σε βελγική εφημερίδα. Σε σχέση με τη φορολόγηση του μη φορολογημένου χρήματος μία από τις ερωτήσεις..
του δημοσιογράφου ήταν: «Πότε πιστεύετε ότι θα ανακτήσετε αυτά τα χρήματα;». Η απάντηση του υπουργού:  «Αν αυτά τα πρόσωπα επιλέξουν να προσβάλουν τις αποφάσεις στο δικαστήριο, μπορεί να χρειαστούν έως και 5 με 6 χρόνια, αλλά νομίζω ότι έχουν κάθε συμφέρον να πληρώσουν αμέσως».

Δυστυχώς, αυτή είναι η πραγματικότητα. Εδώ και χρόνια ακούμε πως στα διοικητικά δικαστήρια λιμνάζουν 400.000 υποθέσεις. Όσο και αν με μνημονιακούς νόμους τέθηκαν εμπόδια [αντισυνταγματικά ως επί το πλείστον]  στην πρόσβαση των πολιτών στη Δικαιοσύνη με πρόδηλο στόχο την αποθάρρυνση του πολίτη να προσφεύγει στα δικαστήρια, το καίριο πρόβλημα στην απονομή Δικαιοσύνης εξακολουθεί να είναι η χρονική υστέρηση.

Ο κ. Υπουργός μάλλον αισιόδοξος είναι όταν κάνει λόγο για 5-6 χρόνια μέχρι να εισπράξει το Δημόσιο τους φόρους και τα πρόστιμα που θα επιβάλει. Η δικηγορική πείρα μου λέει 10 χρόνια και βάλε. [ΣΗΜ: ας θυμηθούμε με πόσο θράσος είχε πει ο κ. Ντέπιουτης στη Βουλή, εξ αφορμής ενστάσεων για αντισυνταγματικότητα ενός υπό ψήφιση νόμου: «Πηγαίνετε στα δικαστήρια και σε 10 χρόνια θα έχετε απόφαση για το αν είναι ο νόμος αντισυνταγματικός].  Και τούτο παρά το γεγονός ότι σε κάθε Μνημόνιο υπάρχει μια διαταξούλα που καταλέγει μεταξύ των μεταρρυθμίσεων και την επιτάχυνση της απονομής της Δικαιοσύνης, η οποία κατέληξε στην επιμονή για επιτάχυνση των διαδικασιών μόνον στους πλειστηριασμούς που ενδιαφέρουν τις τράπεζες.

Τελικά τί φταίει;  Φταίνε οι θεσμοί, ο τρόπος λειτουργίας των υπηρεσιών της Δικαιοσύνης ή οι άνθρωποι που τους υπηρετούν;

Η δική μου απάντηση είναι τούτη: φταίνε οι άνθρωποι που υπηρετούν τους θεσμούς. Και εξηγούμαι: εν πρώτοις φημολογείται ότι επίκειται η έκδοση απόφασης της Ολομέλειας του ΣτΕ, με την οποία κρίνονται αντισυνταγματικές οι μνημονιακές περικοπές των συντάξεων. Φαντάζεσθε τί ανατροπή έχει να γίνει με τα οικονομικά του κράτους. Θα ψάχνει η κυβέρνηση λεφτά για να επιστρέψει τα κομμένα. Προ ημερών εκδόθηκε απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ που έκρινε αντισυνταγματικές τις διατάξεις, με τις οποίες επιτρεπόταν η μετεγγραφή για το ακαδημαϊκό έτος 2013-2014 φοιτητών από το ΑΕΙ, στο οποίο επέτυχαν να εισαχθούν, σε ΑΕΙ κείμενο πλησίον της κατοικίας τους. Με την απόφαση αυτή ανατρέπεται μετά από δύο χρόνια ο προγραμματισμός και η ζωή χιλιάδων νοικοκυριών και καλείται η εκτελεστική εξουσία να λύσει άλλο ένα πρόβλημα.

Διερωτώμαι λοιπόν: ο αρμόδιος του ΣτΕ που ενημερώθηκε για τις προσφυγές φοιτητών και καθηγητών κατά του ρουσφετολογικού περί μετεγγραφών νόμου δεν αντελήφθη εγκαίρως τη σημασία των προσφυγών αυτών και το ενδεχόμενο να προκληθούν κοινωνικές ανατροπές, αν το ΣτΕ έκρινε τον νόμο αντισυνταγματικό; Γιατί, λοιπόν, καθυστέρησε τόσο πολύ η απόφαση του ΣτΕ; Δεν έπρεπε το ΣτΕ να επιληφθεί του θέματος αυτού κατά προτεραιότητα και να εκδώσει απόφαση εντός μηνός το πολύ;  Ποιος το εμπόδιζε;

Δεν πα να γράφουν Μνημόνια επί Μνημονίων. Όταν λείπει η κοινή λογική και το ενδιαφέρον για τις συνέπειες μίας ενέργειας, αν αυτή καθυστερήσει, δεν πρόκειται να γίνει τίποτε.

Είναι θέμα ανθρώπου, λοιπόν, που υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον. Είναι θέμα του πώς  ο συγκεκριμένος άνθρωπος στο συγκεκριμένο πόστο οποιασδήποτε δημόσιας Αρχής αντιλαμβάνεται το καθήκον του απέναντι στο κοινωνικό σύνολο. Πόσο ευσυνείδητος είναι!

Σωτήριος Καλαμίτσης

Ταπεινός, πλην ακροδεκσιός, γραφιάς πάσχων ανιάτως από εσχάτως διαγνωσθείσα ακράτεια εμπαθείας και λαϊκισμού, επιστήθιος, όμως, φίλος του γιατρού Γωγούση, σφόδρα δε πιθανόν και επισκέπτης του εις οίκον ευγηρίας δι’ απόρους λόγω επαπειλούμενης εξώσεώς του από την ιδιοκτήτρια του διαμερίσματος, όπου κατοικεί επ’ ενοικίω, Ιεράν τινά δηλονότι Μονήν του Αγίου ΄Ορους [Μεγάλη η Χάρη της]

Υ.Γ.  ΠΔ 18/1989 [κωδικοποίηση διατάξεων περί ΣτΕ]

΄Αρθρο 20 - Μετά την κατάθεση ενδίκου μέσου  ο  Πρόεδρος  με  πράξη  του  ορίζει …..,  καθώς  και  τη  δικάσιμο ………....

΄Αρθρο 14

…………

2. Η Ολομέλεια είναι αρμόδια:

α) Για ζήτημα ή υπόθεση που παραπέμπεται ενώπιον της με απόφαση Τμήματος, πενταμελούς ή επταμελούς συνθέσεως, λόγω μεγαλύτερης σπουδαιότητας, ιδίως όταν πρόκειται για θέματα γενικότερης σημασίας. …

β) ….

γ) Για κάθε υπόθεση, την οποία ο Πρόεδρος του Συμβουλίου εισάγει ενώπιον της για το λόγο του εδαφίου α΄, ακόμη και αν η υπόθεση έχει εισαχθεί σε Τμήμα.