Ωχ, άλλο μείγμα πολιτικής

[εντάξει, δανειζόμαστε είναι το σωστό, αλλά δεν είναι δική μου η σύνθεση]

Γράφει ο Σωτήριος Καλαμίτσης

Εμένα μου άρεσε η παρουσία του πρωθυπουργού στο Βερολίνο. Πολύ δε περισσότερο μου άρεσε η δήλωσή μετά τη στρατιωτική παρέλαση για τον εορτασμό της Επαναστάσεως του ΄21.* Και η ομιλία του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Δεν νομίζω πως πήγε στο Βερολίνο ως επαίτης, αλλά ως διεκδικητής του λαού, τον οποίο κυβερνά. Και ενώ όλα τα ΜΜΕ της Ευρώπης ήταν στραμμένα επάνω του, για πρώτη φορά Έλληνας πρωθυπουργός μίλησε για αποζημιώσεις λόγω των γερμανικών θηριωδιών του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και για τη διεφθαρμένη Siemens. Πώς να μην του το αναγνωρίσω;

Μετά, όμως, τον άκουσα να κάνει λόγο για «άλλο μείγμα πολιτικής». Και τότε σφίχτηκε η καρδιά μου. Για άλλο μείγμα πολιτικής μιλούσε και ο Αντωνάκης στα Ζάππεια και το είδαμε το άλλο μείγμα μεταφρασμένο στο «ουδείς αναμάρτητος».

Είναι βέβαια γεγονός ότι η από 15.03.2015 επιστολή του πρωθυπουργού προς την κ. Άνγκελα φαντάζει παρακλητική τύπου «ελεήστε τον φτωχό». Με αυτήν ανακοινώνει το δίλημμα που θα αντιμετωπίσει οσονούπω: «ή πληρώνω τους δανειστές ή πληρώνω μισθούς και συντάξεις». Έτσι, δικαιώνει και τον Καρατζαφύρερ που διατυμπάνιζε σε κάθε ευκαιρία ότι ψήφισε το πρώτο Μνημόνιο, για να μπορούν να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις. Αφού την τρόικα τη βαφτίσαμε θεσμούς ρε Αλέξη, γιατί δεν έλεγες «ή πληρώνω τους δανειστές ή τα έξοδα λειτουργίας του κράτους»;

Πάντως, πιστεύω ότι η πιο συνταρακτική είδηση της προχθεσινής ημέρας ήταν η δήλωση της Λεπέν στον Pretender: «νομίζω ότι το ευρώ δεν υφίσταται εδώ και μία ώρα περίπου. Από τη στιγμή που ο κ. Ντράγκι αποφασίζει ποιά χώρα της ευρωζώνης θα έχει ρευστότητα και ποιά όχι, δεν υπάρχει ενιαίο νόμισμα». Σωστή. Και τα άλλα που λένε περί ανεξάρτητης ΕΚΤ, τα ακούω βερεσέ.

Κι’ όποιος θέλει να αποτύχει και η σημερινή κυβέρνηση, για να δικαιωθούν οι προηγούμενες, με γεια του και χαρά του. Αφού δεν κατόρθωσε η κυβέρνηση σε δύο μήνες να ξηλώσει όλους τους επίορκους, να βάλει τους πλούσιους να πληρώσουν φόρους, να στείλει στη φυλακή τους λαδιάρηδες, να κλείσει τα αργυρώνητα ΜΜΕ, να στείλει στον εισαγγελέα όλους τους τραπεζίτες που έδιναν σε θαλασσοδάνεια τα δισ. λες και ήταν φιστίκια, ενώ βγάζουν στον πλειστηριασμό τις κατοικίες των μεροκαματιάρηδων, τί σκατά κυβέρνηση είναι και μάλιστα αριστερή; Όχι τίποτ’ άλλο, δηλαδή, αλλά στέρεψε και η αγορά γαμώ το. Οι τράπεζες πέρασαν τα τεστάκια τους μια χαρά, αλλά δεν έχουν ρευστό να δανείσουν την αγορά, ο Ντράγκι έκλεισε τη στρόφιγγα, ως ανεξάρτητο Αρχίδιο που είναι, οι ξένοι δεν στέλνουν αγαθά στην Ελλάδα με πίστωση, επόμενο είναι να στενάζει η αγορά. Και για όλ’ αυτά φταίει ο Τσίπρας, επειδή έκανε τους οπαδούς της ΝΔ-ΠΑΣΟΚ να νομίσουν ότι θα διόρθωνε τα στραβά 40 χρόνων σε δύο μήνες. Τέτοιος κόπανος είναι, εξ ου και πρέπει γρήγορα να πάμε σε εκλογές, ώστε να επανεμφανισθούν στους υπουργικούς θώκους ο Καραγκούνης, η κερά Σοφία, το Χατζηδάκι, ο Ντινόπουλος, ο Κόκκινος Πάνος, ο Γκίκας και τ’ άλλα τα παιδιά. Μου έλειψαν και έχω πλέον στερητικό σύνδρομο. Αλλά γιατί να κάνουμε εκλογές; Για να ξοδεύουμε χρήμα; Ας στηρίξει ο Τσίπρας κυβέρνηση Σαμαρά, μήπως και ισιώσουν τα πράγματα. Απορώ πώς διανοήθηκε ο ελληνικός λαός ότι μπορεί να πορευτεί χωρίς τον ιδιοκτήτη του Μνημονίου και την αξιότιμη παρέα του!!

Σωτήριος Καλαμίτσης

Ταπεινός, πλην ακροδεκσιός, γραφιάς πάσχων ανιάτως από εσχάτως διαγνωσθείσα ακράτεια εμπαθείας και λαϊκισμού, επιστήθιος, όμως, φίλος του γιατρού Γωγούση, σφόδρα δε πιθανόν και επισκέπτης του εις οίκον ευγηρίας δι’ απόρους λόγω επαπειλούμενης εξώσεώς του από την ιδιοκτήτρια του διαμερίσματος, όπου κατοικεί επ’ ενοικίω, Ιεράν τινά δηλονότι Μονήν του Αγίου ΄Ορους [Μεγάλη η Χάρη της]

*«Γιορτάζουμε σήμερα με περηφάνια την επέτειο της εθνικής μας παλιγγενεσίας. Η Ελληνική Επανάσταση, πνευματικό τέκνο του Διαφωτισμού και των πανανθρώπινων αξιών της ελευθερίας, της δικαιοσύνης, της κοινωνικής απελευθέρωσης, απότοκο του μεγάλου ξεσηκωμού του λαού μας, όρισε το αξιακό πλαίσιο πάνω στο οποίο συγκροτήθηκε το σύγχρονο ελληνικό κράτος. Ένα πλαίσιο που μας ορίζει, μας προστάζει, να διατηρούμε ως κόρη οφθαλμού την ελευθερία, την ανεξαρτησία, την κυριαρχία, την αξιοπρέπεια του ελληνικού λαού. Σήμερα πρέπει να θυμόμαστε ότι τίποτα δεν χαρίστηκε στον λαό μας. Όλα κατακτήθηκαν με αγώνες. Και όταν ένας λαός διεκδικεί, όση δύναμη και αν έχουν οι αντίπαλοι του, αν διεκδικεί και είναι αποφασισμένος και, κυρίως, έχει το δίκιο με το μέρος του, τότε όλα μπορεί να τα καταφέρει».