Στο πρώτο έτος της Νομικής τα μειράκια μαθαίνουν τα εξής:
Άρθρο 1 του Αστικού Κώδικος «Οι κανόνες του δικαίου περιλαμβάνονται στους νόμους και στα έθιμα.»
Στο ίδιος έτος μαθαίνουν ότι στο διάταγμα, με το οποίο τέθηκε σε ισχύ ο Αστικός Κώδικας ορίζεται ότι
«Το έθιμον δεν καταργεί νόμον»
άρα, ο νόμος καταργεί έθιμον, αλλά δεν καταργεί το Σύνταγμα.
Στο ίδιο έτος μαθαίνουν ότι κατά το άρθρο 81 του Συντάγματος
«1. Την Κυβέρνηση αποτελεί το Υπουργικό Συμβούλιο που απαρτίζεται από τον Πρωθυπουργό και τους Υπουργούς. Νόμος ορίζει τα σχετικά με τη σύνθεση και τη λειτουργία του Υπουργικού Συμβουλίου. Με διάταγμα που προκαλεί ο Πρόεδρος της Κυβέρνησης μπορεί να διοριστούν ένας ή περισσότεροι από τους Υπουργούς Αντιπρόεδροι του Υπουργικού Συμβουλίου.
……
5. Αν δεν υπάρχει Αντιπρόεδρος, ο Πρωθυπουργός ορίζει έναν από τους Υπουργούς προσωρινό αναπληρωτή του, όταν παρουσιάζεται ανάγκη».
Άρα: κυβέρνηση = υπουργικό συμβούλιο = πρωθυπουργός + υπουργοί.
Ελλείψει Αντιπροέδρου που πρέπει να είναι υπουργός, μόνον υπουργός μπορεί να ορισθεί αναπληρωτής του πρωθυπουργού. Άρα, πώς μπορεί να ορισθεί ως Αντιπρόεδρος μη υπουργός; Και πώς μπορεί ένας μη υπουργός Αντιπρόεδρος να μετέχει στο υπουργικό Συμβούλιο;
Ερωτώ, λοιπόν, για πολλοστή φορά: τί δουλειά έχει αυτός εκεί;
Κατά τα λοιπά το σχολικό έτος άρχισε φέτος εξαιρετικά. Ουδέν κενόν σε εκπαιδευτικό προσωπικό στη στοιχειώδη και μέση Παιδεία. Μόνον που οι διορισμένοι στη Σαντορίνη εκπαιδευτικοί κοιμήθηκαν στην παραλία. Δεν υπήρχε κατάλυμα γι’ αυτούς. Όλα τα καταλύματα κατειλημμένα. Ούτε ο Δήμαρχος φρόντισε γι’ αυτούς. Ούτε κλειστό γήπεδο δεν υπάρχει στη Σαντορίνη να στεγάσει προσωρινά τους καθηγητές; Κάποιος ξενοδόχος, κάποιος ταβερνιάρης, κάποιος μπιτσμπαρούχος, κάποιος ξαπλωστροεπιχειρηματίας, κάποιος απλός πολίτης δεν βρέθηκε να δώσει λύση;
Όσο για την ανώτατη παιδεία, αποκαλύφθηκε στην Πάτρα εγκληματική οργάνωση που έδωσε τη δυνατότητα σε 106 φοιτητές να παραδώσουν την ίδια ακριβώς εργασία. Κάτι σαν κόπι πάστε κατά Πολάκη. Κάποιος εγκέφαλος κάτι θα οργάνωσε, με το αζημίωτο φυσικά, ώστε να τολμήσουν οι 106 να παραδώσουν πανομοιότυπη εργασία. Οι καθηγητές εφάρμοσαν τον νόμο επιβάλλοντας τις δέουσες κυρώσεις, αλλά βρέθηκαν αυτοί που πρεσβεύουν την αριστεία να πάρουν το μέρος των 106 που ο,τιδήποτε άλλο είχαν κατά νουν εκτός από την αριστεία. Υπάρχει κάποιο σχετικό έθιμο που δεν το γνωρίζουμε, το οποίο επιτρέπει στους φοιτητές της μη [ούτε καν ήσσονος] προσπαθείας να επιβραβεύονται; Για ποιά παιδεία ακριβώς μιλάμε; Για ποιά προσήλωση στον νόμο, στο δίκαιο, στο ευθύ, στο ίσο; Με ποιές αρχές γαλουχούνται οι φοιτητές μας;
Με τις ίδιες αρχές που εφαρμόζουν οι εκάστοτε κυβερνώντες.
Με την περιφρόνηση του ΝΟΜΟΥ. Αν το κέφι μας δεν ταιριάζει με τον νόμο, τόσο το χειρότερο για τον νόμο. Έτσι κύριε Αντιπρόεδρε;
Σώτος – εμμονικώς ιδεοληπτικός συνταγματολάτρης
