[1ος υπότιτλος: το «γελοίον του κράτους», όπως λέμε το «γελοίον του πράγματος» - 2ος υπότιτλος: αυτός ο π…. ο Αλέξης δεν πρόλαβε να βγει από το αυγό του και τα βάζει με ένα σύστημα 35 ετών και μία τεράστια αρπαχτή 5 ετών]
Τί έκανε ρε το άτομο! Παρά τις συστάσεις του κεντρικού τραπεζίτη, αλλά και άλλων τραπεζιτών [αυτοί …….. ξέρουν καλλίτερα], η ελληνική κυβέρνηση έκανε χρήση της ευχέρειας που της παρέχει το ΔΝΤ να καθυστερήσει επ’ ολίγον την καταβολή των δόσεων που οφείλει στο ΔΝΤ. Πρωτάκουστο! Μόνον η Ζάμπια ρε π…… μου έχει κάνει τέτοιο πράμα. Πάλι δεύτεροι και καταϊδρωμένοι γαμώ το. Έπρεπε, λέει, να πληρώσουμε το δάνειο από δικά μας λεφτά, επειδή οι δανειστές δεν μας δίνουν τα δικά τους λεφτά, για να πληρώσουμε τα παλαιότερα δανεικά που μας είχαν δώσει από δικά τους λεφτά, για να αγοράζουμε αφειδώς τα προϊόντα τους, ώστε να μην έχουν ανεργία, ύφεση κ.λπ. Μεγάλη η δυσφορία των δανειστών, οι οποίοι εξακολουθούν να αναμένουν ότι θα συνεχίσουμε να είμαστε σε πρόγραμμα ολοκαυτώματος μειώνοντας συντάξεις, καταργώντας το ΕΚΑΣ, αυξάνοντας ΦΠΑ κ.λπ.
Αυτά σκεφτόμουν καθώς άκουγα ραδιοφωνική εκπομπή, όπου φοροτεχνικός τις εξηγούσε ότι κατά νόμον φορολογείται και η λίστα γάμου. Παντρεύεται, δηλαδή, ένα ζευγάρι και με την πρώτη τους δήλωση φόρου εισοδήματος καλεί τους νεόνυμφους ο Έφορος και τους ρωτάει «πόθεν έσχετε μάγκες τα έπιπλα κ.λπ.;». «Λίστα γάμου» του απαντούν εντελώς αθώα. «Πόσα δηλαδή;». «Μαζέψαμε € 25.000». «Θα πληρώσετε φόρο δωρεάς». Διηγείτο, μάλιστα, ο φοροτεχνικός ότι κάποιος Έφορος της επαρχίας πήγε να εφαρμόσει το σύστημα, αλλά τον έκραξαν όλοι και αναγκάσθηκε να αναδιπλωθεί.
Κακώς αναδιπλώθηκε ο Έφορος. Έπρεπε να εφαρμόσει τον νόμο και στη συνέχεια να στείλει ερώτημα στο Υπουργείο ζητώντας να πληροφορηθεί, αν ο νόμος εφαρμόζεται προς πάσαν κατεύθυνσιν, όπως κάνει εκείνος, δηλαδή και προς τον «μακάρι νάχαμε 10 Παπασταύρους» και τους λοιπούς λίσταρχους. Επίσης δε ζητώντας να πληροφορηθεί γιατί τα μεγάλου εμβαδού οικοδομήματα πλήρωναν 30% λιγότερο ΕΕΤΗΔΕ από όλους τους άλλους [μαλάκες].
Επειδή, όμως, αυτά είναι πλέον ή βέβαιον ότι θα χαρακτηρισθούν άκρως «λαϊκίστικα», είπα να ασχοληθώ με κάτι άλλο, το οποίο δεν μοιάζει για λαϊκίστικο. Βαριόμουν, όμως, πάλι να γράψω. Έχω μια μουργέλα άλλο πράμα τελευταίως. Έτσι, αντιγράφω από το «Matrix24» του Ιουλίου 2013.
Α] Οι άδικοι έμμεσοι φόροι από τους υψηλότερους στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η αδυναμία [ΣΗΜ δική μου: όχι και αδυναμία. Η άρνηση.] είσπραξης των φόρων και των προστίμων, αλλά και η κοινωνική πολιτική που γινόταν τα προηγούμενα χρόνια μέσω της άμεσης φορολογίας είχε σαν αποτέλεσμα την τρομακτική αύξηση των (άδικων και οριζόντιων) έμμεσων φόρων, που, με βάση τις παραδοχές τού προηγούμενου προϋπολογισμού, εκτοξεύονται στο 13,7% του ΑΕΠ, αποτελώντας το υψηλότερο ποσοστό της τελευταίας δεκαετίας. Και αυτό συνέβη εξαιτίας των αλλεπάλληλων αυξήσεων του ΦΠΑ και των ειδικών φόρων κατανάλωσης. Ενδεικτικό της αδυναμίας [ΣΗΜ δική μου: άντε πάλι με την αδυναμία] εξορθολογισμού αλλά και αποτελεσματικότητας της έμμεσης φορολογίας είναι το γεγονός ότι το προηγούμενο οικονομικό έτος η σχέση έμμεσων - άμεσων φόρων απέκτησε το μεγαλύτερο εύρος των τελευταίων ετών, φθάνοντας σε μία αναλογία 55,3 προς 36, κάτι που συνεπάγεται ότι για κάθε ένα ευρώ άμεσων φόρων οι Έλληνες φορολογούμενοι πληρώνουν 1,53 σε έμμεσους, έναντι 1,32 που ήταν το 2009. Η εξέλιξη αυτή, καθιστά περισσότερο από επιτακτική την αλλαγή του μοντέλου του φορολογικού μας συστήματος, κάτι που δείχνει να λαμβάνει υπόψη ο νέος προϋπολογισμός, ο οποίος προβλέπει ότι, ύστερα από πολλά χρόνια, η συμμετοχή των εμμέσων φόρων θα υποχωρήσει για πρώτη φορά κάτω από το 50% των συνολικών φορολογικών εσόδων του τακτικού προϋπολογισμού (49,9%) τη στιγμή που... ελπίζεται ότι οι άμεσοι φόροι θα φθάσουν στο υψηλό δεκαετίας 41,6%! Ωστόσο, ο λόγος που ήδη καταγράφεται αυτή η αλλαγή οφείλεται στη μείωση της κατανάλωσης. Δηλαδή η μείωση των εσόδων από έμμεσους φόρους δεν ήταν αποτέλεσμα μίας φορολογικής πολιτικής. Η ύφεση αποτελεί τον ουσιαστικό παράγοντα μείωσης των εσόδων τόσο από τον ΦΠΑ όσο και ειδικούς φόρους κατανάλωσης. Εάν ανατρέξει κάποιος στις αρχές της δεκαετίας του '80, θα διαπιστώσει ότι όλες οι κυβερνήσεις επιχείρησαν να ανατρέψουν την άδικη αυτή αναλογία εμμέσων/άμεσων φόρων, χωρίς ωστόσο να το επιτύχουν. Αντίθετα όσο περνούσαν τα χρόνια η αναλογία διευρυνόταν ολοένα και περισσότερο υπέρ των έμμεσων φόρων, καθιστώντας το όλο σύστημα ακόμη πιο άδικο. Ωστόσο, από το 1994 και μετά, όταν πλέον είχε ξεκινήσει η προσπάθεια ένταξης της χώρα μας στην ΟΝΕ η σχετική αναλογία μειώνεται έως το 2001, οπότε και σταθεροποιείται. Από την ένταξή μας όμως στην ευρωζώνη το 2002 η σχέση ξεφεύγει πλέον από την τροχιά της σύγκλισης και κατευθύνεται σε μία παγιωμένη αναλογία εμμέσων/άμεσων φόρων υπέρ των πρώτων με ποσοστό 54% - 38%, χωρίς καμία κυβέρνηση να δείχνει πρόθυμη να κάνει κάτι γι' αυτό. Πρόκειται για περιόδους που η δημοσιονομική προσαρμογή θεωρείτο επιβεβλημένη και άμεσα δημοσιονομικά αποτελέσματα μπορούσαν να προέλθουν μόνον μέσα από την αύξηση των συντελεστών της άμεσης φορολογίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι από το 2004 μέχρι τα μνημονιακά χρόνια η Ελλάδα τέθηκε υπό κοινοτική επιτήρηση τρεις φορές και αύξησε τους συντελεστές του ΦΠΑ άλλες τόσες. Πολλαπλάσιες είναι οι αυξήσεις στους ειδικούς φόρους κατανάλωσης, οι οποίοι πολλές φορές αυξήθηκαν. Χαρακτηριστικότερο όλων το παράδειγμα της βενζίνης. Η Ελλάδα είχε μία από τις φθηνότερες τιμές στην ΕΕ και σήμερα έχει πλέον τη δεύτερη ακριβότερη από όλα τα κράτη-μέλη.
Β] Μία «κόκκινη γραμμή» με το παρελθόν τραβούσαν κάθε... 3,5 χρόνια οι κυβερνήσεις και συγκεκριμένα από το 1978 μέχρι και το 2010. Οι περαιώσεις ανέλεγκτων χρήσεων ξεκίνησαν στην Ελλάδα το 1978 για να στηριχθούν οι προϋπολογισμοί και συνεχίστηκαν μέχρι το 2010 επί υπουργίας Γ. Παπακωνσταντίνου. Πρόκειται για τη δέκατη περαίωση που θεσπίστηκε το 2010 και ήταν το «δέκα το καλό» που περιελάμβανε για πρώτη φορά 10 χρήσεις.
1. Η ιστορία των ανέλεγκτων χρήσεων ξεκινάει το 1978 με τον τότε υπουργό Οικονομικών [ΣΗΜ δική μου: Θανασάκη Κανελλόπουλο τον έλεγαν] να παρατείνει τη ρύθμιση μέχρι και το 1981. Στην Καθημερινή της 22ας Ιουνίου 1978 αναφέρεται ότι: «τακτοποιούνται όλες οι εκκρεμείς φορολογικές υποθέσεις και παρέχονται διευκολύνσεις στους φορολογούμενους να εξοφλήσουν τις οφειλές... Ο φόρος το τέλος ή η εισφορά που θα προκύψουν μετά τις τακτοποιήσεις αυτές θα καταβληθούν από τους υπόχρεους σε 10 ίσες μηνιαίες δόσεις από τις οποίες η πρώτη είναι πληρωτέα στον επόμενο από τη βεβαίωση μήνα. Οσοι εξοφλούν μέσα στην προθεσμία καταβολής της πρώτης δόσης ολόκληρο το ποσό θα έχουν έκπτωση 10%».
2. Η επόμενη ρύθμιση έρχεται το 1988 επί υπουργίας Δημητρίου Τσοβόλα. Ο τότε υπουργός Οικονομικών παρείχε τη δυνατότητα σε επιχειρήσεις και ελεύθερους επαγγελματίες να περαιώσουν τις ανέλεγκτες χρήσεις καταβάλλοντας τεράστια ποσά στο ελληνικό δημόσιο.
3. Με την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας από τη Νέα Δημοκρατία ο υπουργός Οικονομικών Ι. Παλαιοκρασάς έδωσε τη δυνατότητα σε όλες τις επιχειρήσεις ανεξαρτήτως ακαθαρίστων εσόδων να κλείσουν τα βιβλία τους.
4. Το 1994 έγινε η πιο πετυχημένη περαίωση όπου το δημόσιο εισέπραξε το ποσό των 450 δισ. δρχ. Αν και η ρύθμιση κρίθηκε εν συνεχεία αντισυνταγματική (διότι λεπτομέρειες της περαίωσης δόθηκαν με υπουργική απόφαση και όχι με νόμο) ουδείς κίνησε διαδικασίες για επιστροφή χρημάτων, ενώ ταυτόχρονα οι υποθέσεις αυτές περαιώθηκαν οριστικά.
5. Επί υπουργίας Νίκου Χριστοδουλάκη έγιναν δύο περαιώσεις. Αν και ονομάσθηκαν «συνάφεια» είχαν ακριβώς το ίδιο νόημα το κλείσιμο των ανέλεγκτων χρήσεων. Ο υφυπουργός Οικονομικών Απόστολος Φωτιάδης το 2002 προχώρησε σε ρύθμιση που προέβλεπε το κλείσιμο των χρήσεων της περιόδου 1999-2001.
6. Η δεύτερη ρύθμιση επί υπουργίας Νίκου Χριστοδουλάκη, έγινε στο τέλος του 2002 και προέβλεπε το κλείσιμο των εκκρεμών φορολογικών της περιόδου 1993-1998.
7. Το 2004 επί υπουργίας Γ. Αλογοσκούφη έγινε η έβδομη περαίωση στην οποία μπορούσαν να ενταχθούν επιχειρήσεις με ακαθάριστα έσοδα έως 8,8 εκατ. ευρώ. Η ρύθμιση αφορούσε στις ανέλεγκτες υποθέσεις της περιόδου 1998-2003.
8. Τέσσερα χρόνια μετά ο κ. Αλογοσκούφης θεσπίζει νέα ρύθμιση για τις ανέλεγκτες υποθέσεις της περιόδου 2000-2006. Ο ελάχιστος φόρος για όσους είχαν υπαχθεί στην περαίωση για όλες τις χρήσεις ήταν:
-1400 ευρώ για όσους τηρούν βιβλία Α΄ κατηγορίας
- 3.500 ευρώ για τους ελεύθερους επαγγελματίες και τις επιχειρήσεις που τηρούν βιβλία Β΄ κατηγορίας,:
-4.200 ευρώ για όσους τηρούν βιβλία Γ΄ κατηγορίας
9. Αν και ο υπουργός κ. Ι. Παπαθανασίου δεν συνέταξε νέα ρύθμιση, ωστόσο αναβίωσε τη ρύθμιση του προκατόχου και ζητούσε από τις επιχειρήσεις που δεν είχαν υπαχθεί να το πράξουν μέχρι τον Ιούνιο του 2009.
10. Στην τελευταία ρύθμιση ο νέος υπουργός Οικονομικών κ. Γ. Παπακωνσταντίνου καταθέτει διατάξεις στη Βουλή που προβλέπουν το κλείσιμο των χρήσεων της δεκαετίας 2000-2009».
[ΣΗΜ: δεν θυμάμαι τους συνεπείς φορολογούμενους να διαμαρτυρήθηκαν έστω και μία φορά για τις εν λόγω 10 περαιώσεις-ρυθμίσεις. Μόνον φέτος ξεσηκώθηκαν, όταν ψηφίσθηκε η ρύθμιση των χρεών σε 100 δόσεις απαιτώντας κάτι τίς και γι’ αυτούς που ήσαν συνεπείς. Ένα bonus ρε αδερφέ.]
Και τώρα οι δανειστές απαιτούν, μεταξύ πολλών άλλων, κατάργηση του ΕΚΑΣ, μείωση συντάξεων και αύξηση του ΦΠΑ. Δηλαδή, όχι μόνον να μειωθεί στο έπακρον η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων, αλλά να ακριβύνουν και τα τρόφιμα και οι υπηρεσίες, ώστε να μας «τελειώσουν» στα σίγουρα. Μια ματιά σ’ αυτά που γράφονταν το 2013 [ανωτέρω] αρκεί για να πεισθεί κάθε καλοπροαίρετος. Η ίδια κατάσταση μια ζωή. Οι άμεσοι φόροι που πληρώνουν οι λίγοι κατέχουν την πρωτιά από το τέλος στον δημόσιο κορβανά έναντι των πρωταθλητών έμμεσων φόρων που πληρώνουν όλοι, μεταξύ των οποίων και οι λίγοι που πληρώνουν από ελάχιστο έως καθόλου φόρο εισοδήματος.
Και συ ρε Αλέξη, γιατί δεν προτείνεις στους δανειστές 50% ΦΠΑ στη Μύκονο και στη Σαντορίνη; Στη δε σαμπάνια 150% ΦΠΑ.
Σωτήριος Καλαμίτσης
Ταπεινός, πλην ακροδεκσιός νεομπολσεβίκος, ΖΩΗλάτρης τε και δραχμολάγνος, γραφιάς πάσχων ανιάτως από εσχάτως διαγνωσθείσα ακράτεια εμπαθείας και λαϊκισμού, επιστήθιος, όμως, φίλος του γιατρού Γωγούση, σφόδρα δε πιθανόν και επισκέπτης του εις οίκον ευγηρίας δι’ απόρους λόγω επαπειλούμενης εξώσεώς του από την ιδιοκτήτρια του διαμερίσματος, όπου κατοικεί επ’ ενοικίω, Ιεράν τινά δηλονότι Μονήν του Αγίου ΄Ορους [Μεγάλη η Χάρη της]
Υ.Γ. Σ’ όποιον εξανίσταται με όλα αυτά αφιερούται τόδε πόνημα εις παραμυθίαν
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου