Γράφει ο Σωτήριος Καλαμίτσης
Ομολογώ πως αγνοούσα την ύπαρξη του προ ημερών αποβιώσαντος υφυπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας Νικολάου Ταγαρά. Δεν τον είχε βγάλει στον αέρα κάποιο βοθροκάναλο, για να διηγηθεί τα επιτεύγματά του. Δεν του την είχε πέσει κάποιος για κάτι παράνομο ή άχρηστο που έκανε ή για κάτι που όφειλε να κάνει, αλλά δεν έκανε. Δεν τσακώθηκε με κάποιον πωλητικό αντίπαλο. Δεν είχεν ανταλλάξει μαγκιές, εξυπνάδες και ύβρεις τύπου Αδώνιδος, Λαζαρίδη και λοιπών δοχείων νυκτός. Δεν …. .....
Δεν ….. δεν….. Τί σημαίνει
αυτό; Πολύ απλά, ότι οι ιδιοκτήτες τών ΜΜΕ και τα τσιράκια τους προβάλλουν αυτά
που αρέσκεται να βλέπει και ακούει το [α]νοήμον κοινό, αρκεί να μην βλάπτουν το
πωλητικό κώμα, στο οποίο πρόσκειται ή το οποίο εξουσιάζει το αφεντικό και οι
περί αυτό εργολάβοι. Από τη δεκαετία του ’50 χρονολογείται η ρήση τού Προέδρου Αϊζενχάουερ για «στρατιωτικό–βιομηχανικό σύμπλεγμα» [military–industrial complex], εν Ελλάδι «εργολαβοπολιτικό σύμπλεγμα», αλλά το ξεχνάμε και μας
κάνουν εντύπωση τα καμώματα του Trumpάκουλα.
Σώτος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου