Δευτέρα 22 Ιουνίου 2015

«Mένουμε σπίτι μας»

Γράφει ο Σωτήριος Καλαμίτσης
Πληροφορίες που δεν κατέστη δυνατόν να διασταυρωθούν λένε πως οι εμπνευστές τής αντισυγκέντρωσης της 18.06.2015 με αίτημα....
την παραμονή της χώρας στο ευρώ πάση θυσία, είχαν αρχικώς σχεδιάσει να δώσουν στην εκδήλωση την ονομασία «Μένουμε σπίτι μας», παραπέμποντας έτσι στην ιδέα ότι σπίτι μας είναι η Ευρώπη και θα πρέπει να μείνουμε σ’ αυτό. Με τον τρόπο αυτό, στο υποσυνείδητο του πολίτη θα περνούσε η άποψη ότι έξοδος από την ευρωζώνη σημαίνει έξοδος από την ΕΕ, εξ ου και η παραμονή μας στην ΕΕ προϋποθέτει την παραμονή μας στην ευρωζώνη. Την τελευταία στιγμή, όμως, πάντοτε κατά τις ίδιες ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, ένας εκ των διοργανωτών χλώμιασε, όταν κάποιος που είχε προσέλθει να παραλάβει πλακάτ για τη διαδήλωση τού απεκάλυψε ότι η τράπεζα του έχει πάρει το σπίτι, επειδή δεν μπορούσε να αποπληρώσει το δάνειο που είχε πάρει το 1998. Αμέσως έτρεξε στα μεγάλα κεφάλια και τους είπε να αλλάξουν το σύνθημα, διότι διαφορετικά δεν θα πάει κανείς από αυτούς που οι τράπεζες τους έχουν πάρει το σπίτι. Πώς θα διατράνωναν τη θέλησή τους να «μείνουν στο σπίτι τους» όσοι δεν έχουν σπίτι; Έτσι, άλλαξε το σύνθημα, με αποτέλεσμα εκατοντάδες  πολίτες που έχουν χάσει το σπίτι τους σε πλειστηριασμό να δεχθούν να διαδηλώσουν μαζί με τον Άδωνη και τ’ άλλα τα παιδιά. Δηλαδή  με τον Βαρβιτσιώτη που είχε προτρέψει τους πολίτες να πουλήσουν το σπίτι τους, για να πληρώσουν ΕΝΦΙΑ, και τον Μάκη που είχε ομοίως δώσει συμβουλές για την καλλίτερη διαχείριση [=εκποίηση] των ακινήτων, ώστε να πληρωθεί ο ΕΝΦΙΑ. [ΣΗΜ: να μην ξεχνάμε ότι και η Βαλαβάνη προέτρεψε να πληρώσουν τον ΕΝΙΦΑ και αυτοί που …. δεν μπορούν]. Το ίδιο συνέβη και με πολίτες που δεν έχουν ούτε έναν εργαζόμενο στην οικογένειά τους, παρά τις περί του αντιθέτου υποσχέσεις του ΓΑΠ, αλλά είναι βέβαιοι ότι με το ευρώ όχι μόνον θα αποπληρώσουμε άνετα το εξωτερικό χρέος μας, αλλά θα έλθει και η ανάπτυξη μαζί με τη μείωση της ανεργίας στο 5%, αφού το μεγαλύτερο μέρος του εργατικού δυναμικού της χώρας θα έχει βρει εργασία στη Γερμανία, στη Γαλλία, στην Αγγλία και σε άλλες χώρες της ΕΕ, στην οποία θα ανήκουμε αταλάντευτα.



Κάποιος κακεντρεχής είπε ότι αυτοί που μετείχαν στη διαδήλωση ήταν βολεμένοι, ως επί το πλείστον συνταξιούχοι του Δημόσιου Τομέα, αν κρίνω από τον μέσο όρο της ηλικίας των διαδηλωτών [55 και κάτι]. Κάποιος άλλος είπε ότι είχε προταθεί να κρατάνε οι διαδηλωτές κατσαρόλες, αλλ’ η ιδέα απερρίφθη πάραυτα, για να μην κακοχαρακτηρισθούν, ευθύς ως θα γινόταν παραβολή των φωτογραφιών από τη συγκέντρωση με αντίστοιχες φωτογραφίες από την Αργεντινή και θα ήταν προφανής η διαπίστωση ότι οι Αργεντίνοι ζητούσαν από τους γειτονικούς λαούς τη συμπόρευση και την αλληλεγγύη, για να διώξουν τους κλέφτες και τα λαμόγια από την πολιτική σκηνή της χώρας τους.
Ήταν πάντως ένα ωραίο πάρτι. Με τις selfies τους, τα γυαλιά Rayban, όλοι πεντακάθαροι, φρεσκοπλυμένοι, ατσάκιγοι και φρεσκοξυρισμένοι ντυμένοι στα γαλάζια. Όχι  σαν τους αναρχοάπλυτους με τα μούσια και τις μαλλούρες που φοράνε μαύρες και κόκκινες και πράσινες μπλούζες και είναι τουρλού-τουρλού. Τη δε διαφορά έκανε το πλακάτ που προέτρεπε την κυβέρνηση να πει ΝΑΙ στις προτάσεις Γιούνκερ. Θεϊκό! Ούτε ο ίδιος ο Γιούνκερ δεν θα είχε ονειρευτεί τέτοια στήριξη από Έλληνες με εξαίρεση τον Ντέπιουτη και τον Τόνι.
Ας σημειωθεί ότι η Αστυνομία δεν έκλεισε προληπτικά τους σταθμούς του Μετρό, για να αποτραπούν επεισόδια και η είσοδος ταραξιών στις σήραγγες, αφού ήταν γνωστό ότι όλοι οι διαδηλωτές θα μετεκινούντο είτε με τζιπούρα είτε με καγιέν, άντε και με κανένα ταξί.
Νομίζω ότι την εξήγηση για την παρουσία αυτών των ανθρώπων στην εν λόγω συγκέντρωση έδωσε ο Πέτρος Χασάπης.  Η εξήγηση, όμως, αφορά και σε όλους τους άλλους που κάνουν τάχα μου τον αδιάφορο, αν βγούμε από το ευρώ, πιστεύοντας ότι θα τα καταφέρουμε χωρίς σκληρή δουλειά.
«Φίλοι μας, το οικονομικό μοντέλο της Ελλάδας (σύμφωνα με τελευταία έκθεση της ALPHA BANK) έχει ως εξής:
Πρωτογενής τομέας (γεωργία κ.λ.π.) 3,8%
Δευτερογενής τομέας (μεταποίηση και κατασκευές) 13,4%
Τριτογενής τομέας (υπηρεσίες και τουρισμός) 82,8%.
Σας καλούμε λοιπόν να σκεφτείτε τί θα κάνατε εσείς αν είχατε την εξουσία;
Ας σημειωθεί ότι το δημόσιο χρέος είναι στο 180% περίπου του ΑΕΠ.
Ποια ανάπτυξη και ανταγωνιστικότητα εντός του ευρώ και παραμύθια της Χαλιμάς;;; Είμαστε χαμένοι από χέρι.
Αν πάλι βγούμε από το ευρώ, θα πρέπει το μεγαλύτερο μέρος του τριτογενούς τομέα να αφήσει τις υπηρεσίες και τα γραφεία και να πιάσει καλέμι και σφυρί ή να πιάσει δουλειά στη φάμπρικα. Ποια κυβέρνηση θα τολμήσει ακόμα και να το πει αυτό στους Έλληνες;
Τί λέτε λοιπόν εσείς τώρα; Θα υπογράψουμε συμφωνία ή όχι;»
Αλλά κι’ αυτή η εξήγηση μου άρεσε.
Πάντως, η παραμονή στο ευρώ μάς επιφυλάσσει τα κάτωθι:
Αλλά ούτε οι συμμετασχόντες στη διαδήλωση ούτε, βέβαια, οι διοργανωτές της γνωρίζουν κάτι σαν αυτό που έγραψε ο Χένρικ Μπόντερ σε άρθρο του στη Die Welt.
«Είτε μείνουν είτε φύγουν από την Ευρωζώνη, το γεγονός ότι όλοι είμαστε απόγονοί τους θα πρέπει να μας κάνει ευγνώμονες. Με το πείσμα τους και τη διαστροφή που έχουν κάποιοι, έχουν καταντήσει την ΕΕ μια κοινότητα δίχως αξίες, η οποία έχει μετατραπεί σε ιδεολογικό κατασκεύασμα με κύριο σκοπό την αυτοσυντήρηση. Γνωρίζουμε καλά πως μια χώρα που ανήκει στην Ευρωζώνη δεν μπορεί να ξεφύγει και μάλιστα οι σχεδιαστές του ευρώ δεν είχαν σκεφτεί καθόλου μια τέτοια περίπτωση. Κάτι τέτοιο είναι απλά ανήθικο».
Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα λοιπόν. Αν το ρέμα είναι η δραχμή, έχουμε βάσιμες ελπίδες να τα καταφέρουμε κολυμπώντας. Ο γκρεμός, δηλαδή  ο έντιμος συμβιβασμός με τους γκάνγκστερς, θα μας τσακίσει μετά βεβαιότητος. Αλλά θα έχουμε «μείνει Ευρώπη» ρε γαμώ το. Θα είμαστε αιβροπέη. Αυτό πού το πας;  
Σωτήριος Καλαμίτσης
Ταπεινός, πλην ακροδεκσιός νεομπολσεβίκος και δραχμολάγνος, γραφιάς πάσχων ανιάτως από εσχάτως διαγνωσθείσα ακράτεια εμπαθείας και λαϊκισμού, επιστήθιος, όμως, φίλος του γιατρού Γωγούση, σφόδρα δε πιθανόν και επισκέπτης του εις οίκον ευγηρίας δι’ απόρους λόγω επαπειλούμενης εξώσεώς του από την ιδιοκτήτρια του διαμερίσματος, όπου κατοικεί επ’ ενοικίω, Ιεράν τινά δηλονότι Μονήν του Αγίου ΄Ορους [Μεγάλη η Χάρη της]


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου