«Είμαστε θαλασσινός λαός, η Ελλάδα δεν φοβάται να ξανοιχτεί σε νέες θάλασσες, προκειμένου να φτάσει σε πιο ασφαλή λιμάνια», δήλωσε ο πρωθυπουργός από την Αγία Πετρούπολη, με ρητορική ...
πρόθεση να εμπλέξει την ιστορικά αποδεδειγμένη ναυτοσύνη των Ελλήνων, με την ενδεχόμενη αλλαγή της γεωπολιτικής κατεύθυνσης της χώρας. Ωστόσο, πρόκειται για μια ατυχή έως ανεύθυνη φράση, καθώς εμπεριέχει όλα εκείνα τα στοιχεία άγνοιας της ιστορίας του Ελληνικού Έθνους σε συνδυασμό με τη ναυτική γεωγραφία της πατρίδας μας και την αντίληψη περί θαλάσσιας ισχύος γενικότερα.
Ιωάννης Σ. Θεοδωράτος
Δημοσιογράφος-Αμυντικός αναλυτής
Ο πρωθυπουργός και όσοι τον συμβουλεύουν σε θέματα γεωπολιτικής φαίνεται ότι διακρίνουν εσκεμμένως μέρος της αλήθειας, η οποία διέπει τη νεότερη ελληνική ιστορία. Ως ναυτικός λαός, είμαστε και θα είμαστε συνδεδεμένοι με την δεσπόζουσα ναυτική δύναμη, η οποία τυγχάνει να είναι και η μοναδική υπερδύναμη της υφηλίου. Η Ρωσία (τσαρική, σοβιετική, σύγχρονη) ουδέποτε έδωσε βαρύτητα στην ανάπτυξη ναυτικής ισχύος καθώς δεσμευόταν και συνεχίζει να είναι δέσμια της γεωγραφίας της.
Στο παρελθόν είχε ευκαιρίες – τις οποίες απεμπόλησε – να εντάξει στην σφαίρα επιρροής της την Ελλάδα. Όμως αναγνωρίζοντας την ισχύ των ναυτικών δυνάμεων (των Αγγλοσαξόνων) τόσο κατά την μετά τους Ναπολεόντιους πολέμους περίοδο, όσο και κατά τον Β΄ΠΠ, απέρριψε την «προσάρτηση» του ελληνικού χώρου. Ο υψηλής – κορυφαίας – γεωστρατηγικής αξίας χώρος της Ελλάδας, με την ρωσική συγκατάθεση και πολιτική θέληση, ταξινομήθηκε στις περιοχές που ελέγχονταν από τις χώρες που θαλασσοκρατούσαν.
Δύο φορές ρωσικά και σοβιετικά στρατεύματα έφθασαν προελαύνοντας μέχρι τα (σημερινά) ελληνικά όρια. Την πρώτη το 1829 έφθασαν μέχρι την οθωμανική Αδριανούπολη για να επιστρέψουν στη συνέχεια αρκούμενοι σε εδαφικές παραχωρήσεις επί της ακτής της Μαύρης Θάλασσας, διανύοντας μια μεγάλη απόσταση από τη σημερινή Μολδαβία μέχρι την Ανατολική Θράκη!
Την δεύτερη το 1944 προέλασαν μέχρι και την Βουλγαρία, διακόπτοντας την πορεία προς την Βόρεια Ελλάδα. Και στις δύο περιπτώσεις η Αγία Πετρούπολη όπως και η Μόσχα ενήργησαν κατόπιν συμφωνιών με το Λονδίνο και την Ουάσιγκτον αναγνωρίζοντας το έλλειμμα ισχύος.
Η αιτία είναι απλή και κατανοητή: Στους Σλαυογερμανούς Ρώσους (σ.σ. εκ της γερμανικής φυλής των Ρως) ανέκαθεν άρεσαν και έλκονταν από τα εύφορα εδάφη των πεδιάδων της Πολωνίας και γενικά της Ανατολικής Ευρώπης. Ο γερμανο-πολωνικός διάδρομος υπήρξε άλλωστε για εκείνους η οδός εισόδου από και προς την κυρίως Ρωσία και Ουκρανία.
Υπάρχουν και άλλα ιστορικά παραδείγματα της αδιάφορης έως ενάντια (σ.σ. όχι εχθρικής καθώς αναφερόμαστε επί συμφερόντων και περί αντίθετης πολιτικής) αντιμετώπισης των ελληνικών θέσεων από την ρωσική/σοβιετική πολιτική, η οποία δεν είναι της παρούσης να αναπτυχθούν (π.χ. πανσλαβισμός, Δωδεκάνησα, Κων/πόλη-Στενά). Η πικρή εμπειρία των ορλοφικών αποτελεί μια επίσης σκληρή γεωπολιτική απόδειξη του πως εννοούσαν οι Ρώσοι την υποστήριξη των συμφερόντων τους.
Συμπερασματικά οι Ρώσοι δεν αποτελούν ναυτικό λαό και συνεπώς στρατηγικώς επιδεικνύουν ελάχιστο ενδιαφέρον για τους Έλληνες, τους οποίους θεωρούν ιστορικώς ενταγμένους στην συμμαχία/σφαίρα επιρροής των εκάστοτε κυριάρχων των θαλασσών.
η συνέχεια http://www.defence-point.gr/news/?p=131346
πρόθεση να εμπλέξει την ιστορικά αποδεδειγμένη ναυτοσύνη των Ελλήνων, με την ενδεχόμενη αλλαγή της γεωπολιτικής κατεύθυνσης της χώρας. Ωστόσο, πρόκειται για μια ατυχή έως ανεύθυνη φράση, καθώς εμπεριέχει όλα εκείνα τα στοιχεία άγνοιας της ιστορίας του Ελληνικού Έθνους σε συνδυασμό με τη ναυτική γεωγραφία της πατρίδας μας και την αντίληψη περί θαλάσσιας ισχύος γενικότερα.
Ιωάννης Σ. Θεοδωράτος
Δημοσιογράφος-Αμυντικός αναλυτής
Ο πρωθυπουργός και όσοι τον συμβουλεύουν σε θέματα γεωπολιτικής φαίνεται ότι διακρίνουν εσκεμμένως μέρος της αλήθειας, η οποία διέπει τη νεότερη ελληνική ιστορία. Ως ναυτικός λαός, είμαστε και θα είμαστε συνδεδεμένοι με την δεσπόζουσα ναυτική δύναμη, η οποία τυγχάνει να είναι και η μοναδική υπερδύναμη της υφηλίου. Η Ρωσία (τσαρική, σοβιετική, σύγχρονη) ουδέποτε έδωσε βαρύτητα στην ανάπτυξη ναυτικής ισχύος καθώς δεσμευόταν και συνεχίζει να είναι δέσμια της γεωγραφίας της.
Στο παρελθόν είχε ευκαιρίες – τις οποίες απεμπόλησε – να εντάξει στην σφαίρα επιρροής της την Ελλάδα. Όμως αναγνωρίζοντας την ισχύ των ναυτικών δυνάμεων (των Αγγλοσαξόνων) τόσο κατά την μετά τους Ναπολεόντιους πολέμους περίοδο, όσο και κατά τον Β΄ΠΠ, απέρριψε την «προσάρτηση» του ελληνικού χώρου. Ο υψηλής – κορυφαίας – γεωστρατηγικής αξίας χώρος της Ελλάδας, με την ρωσική συγκατάθεση και πολιτική θέληση, ταξινομήθηκε στις περιοχές που ελέγχονταν από τις χώρες που θαλασσοκρατούσαν.
Δύο φορές ρωσικά και σοβιετικά στρατεύματα έφθασαν προελαύνοντας μέχρι τα (σημερινά) ελληνικά όρια. Την πρώτη το 1829 έφθασαν μέχρι την οθωμανική Αδριανούπολη για να επιστρέψουν στη συνέχεια αρκούμενοι σε εδαφικές παραχωρήσεις επί της ακτής της Μαύρης Θάλασσας, διανύοντας μια μεγάλη απόσταση από τη σημερινή Μολδαβία μέχρι την Ανατολική Θράκη!
Την δεύτερη το 1944 προέλασαν μέχρι και την Βουλγαρία, διακόπτοντας την πορεία προς την Βόρεια Ελλάδα. Και στις δύο περιπτώσεις η Αγία Πετρούπολη όπως και η Μόσχα ενήργησαν κατόπιν συμφωνιών με το Λονδίνο και την Ουάσιγκτον αναγνωρίζοντας το έλλειμμα ισχύος.
Η αιτία είναι απλή και κατανοητή: Στους Σλαυογερμανούς Ρώσους (σ.σ. εκ της γερμανικής φυλής των Ρως) ανέκαθεν άρεσαν και έλκονταν από τα εύφορα εδάφη των πεδιάδων της Πολωνίας και γενικά της Ανατολικής Ευρώπης. Ο γερμανο-πολωνικός διάδρομος υπήρξε άλλωστε για εκείνους η οδός εισόδου από και προς την κυρίως Ρωσία και Ουκρανία.
Υπάρχουν και άλλα ιστορικά παραδείγματα της αδιάφορης έως ενάντια (σ.σ. όχι εχθρικής καθώς αναφερόμαστε επί συμφερόντων και περί αντίθετης πολιτικής) αντιμετώπισης των ελληνικών θέσεων από την ρωσική/σοβιετική πολιτική, η οποία δεν είναι της παρούσης να αναπτυχθούν (π.χ. πανσλαβισμός, Δωδεκάνησα, Κων/πόλη-Στενά). Η πικρή εμπειρία των ορλοφικών αποτελεί μια επίσης σκληρή γεωπολιτική απόδειξη του πως εννοούσαν οι Ρώσοι την υποστήριξη των συμφερόντων τους.
Συμπερασματικά οι Ρώσοι δεν αποτελούν ναυτικό λαό και συνεπώς στρατηγικώς επιδεικνύουν ελάχιστο ενδιαφέρον για τους Έλληνες, τους οποίους θεωρούν ιστορικώς ενταγμένους στην συμμαχία/σφαίρα επιρροής των εκάστοτε κυριάρχων των θαλασσών.
η συνέχεια http://www.defence-point.gr/news/?p=131346
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου