Κυριακή, 12 Ιουνίου 2016

ΜΕΙΝ ΠΑΡEΤOIΘΙΤAI!

Γράφει ο Σωτήριος Καλαμίτσης

Ως αιρετικός που είμαι στέλνω μήνυμα καταδίκης προς όσους θα συγκεντρωθούν την 15.06.2016 στο Σύνταγμα για να ζητήσουν την παραίτηση της πιο άχρηστης κυβέρνησης όλων των εποχών. Και τούτο, διότι στη μαύρη μαυρίλα που βιώνουμε, οι δηλώσεις των διάφορων προβεβλημένων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, πρώην ΠΑΣΟΚ, πρώην ανθρώπων, με κάνουν τουλάχιστον να ...
χαμογελώ.

Αν παραιτηθούν, θα πάμε σε εκλογές. Κι’ αν πάμε σε εκλογές, πώς θα έχω τον Λεβέντη να με ζαλίζει ζητώντας κάθε τρεις και λίγο σχηματισμό κυβέρνησης «ευρέος πέλματος»;

Πώς θα ζήσω χωρίς Σεβαστάκη, βουλευτή Σάμου, να δηλώνει, την 21.10.2015 «Το πολιτικὸ κόστος του ΣΥΡΙΖΑ δεν θα είναι, σε σχέση με το κοινὸ του, απὸ τη δυσαρέσκεια των γονέων των παιδιών τών ἰδιωτικών σχολείων. Ἑπομένως (η κυβέρνηση) δεν έχει και κανένα λόγο να το πάρει πίσω» το μέτρο του ΦΠΑ στα δίδακτρα;

Πώς θα ζήσω χωρίς την κερά-Τασία που δήλωνε την 17.08.2015 «αυτό που έχω κάνει θα το γράψει η Ιστορία, είτε αρνητικά είτε θετικά. Για εσάς δε νομίζω να γράψει τίποτα» απευθυνόμενη στον Δήμαρχο Κω κ. Κυρίτση; Φόρτωσε, δηλαδή, τον ελληνικό λαό με μισό δισ. ευρώ βάρος για περιποίηση των λάθρο και επαίρεται που η ιστορία θα γράψει ότι ήταν μια βλαμμένη υπουργός που δεν ήξερε τί της γινόταν.

Πώς θα ζήσω χωρίς Σπίρτζη που πουλάει φτηνά δημόσια περιουσία οικτίρων τον εαυτό του;

Πώς θα επιβιώσω χωρίς Θεοπεφτάτου που δήλωσε ότι «Προσπαθήσαμε το ποσό να μοιραστεί σε διάφορα είδη. Επειδή δύσκολα συμβαίνει και να πίνεις πολύ και να καπνίζεις πολύ και να πηγαίνεις να πίνεις πολλούς καφέδες, δηλαδή πρέπει να συμπίπτουν πάρα πολλά πράγματα για να επιβαρυνθεί σοβαρά ένα νοικοκυριό, γι' αυτό μοιράστηκε».

Πώς θα ζήσω με αριστερές απαλλαγές των οφσοράκηδων στελεχών του;

Πώς θα ζήσω χωρίς τον βουλευτή Κυρίτση που είτε το ανεπανάληπτο «Ο λαός μας ψήφισε την 20.092.015 για να τιμωρήσουμε του μενουμευρωπαίους»; Αυτόν τον γίγαντα του πνεύματος που κατέχει δύο ρεκόρ Γκίνες; 1ον είναι ο μοναδικός άνθρωπος στον πλανήτη που ορίσθηκε εκπρόσωπος Τύπου κυβέρνησης για το μεταναστευτικό και 2ον είναι ο μοναδικός βουλευτής που κατέλαβε θέση παραιτηθένος βουλευτή δυο φορές.

Πώς θα ζήσω χωρίς τον μπαμπά τού Ν. Παππά που τοποθετείται επί παντός επιστητού;

Πώς θα ζήσω χωρίς την προσμονή για την πραγματοποίηση του εξαγγελεθέντος από έτους διαγωνισμού για τις τηλεοπτικές άδειες;

Πώς θα ζήσω χωρίς τον Φίλη που μου επιτρέπει να διαδηλώνω εις τα πλατείας, αρκεί να συμπεριφέρομαι εντός των συνταγματικών πλαισίων και όχι να κινούμαι στα ακραία όριά του; Ναι ρε, αυτόν που είχε πει το θεοπεφτάτο ότι δεν τρώει κανείς και πολλές μακαρονάδες με σάλτσα, ώστε να του πέφτει βαρειά η αύξηση του ΦΠΑ στην εστίαση.

Πώς θα ζήσω χωρίς τον Δημαρά, ώστε να ακούω τους θρήνους του καθώς θα ψηφίζει το ένα μετά το άλλο τα νομοσχέδια που κατεδαφίζουν τα πάντα; Αλλά και με τον Συρμαλένιο που η συνείδησή του διαφωνεί με αυτά που ψηφίζει, αλλά τα ψηφίζει για να μην κάνει τη χάρη της αντιπολίτευσης, δηλαδή να μην πέσει η κυβέρνηση και χάσει την καρέκλα;

Πώς θα κάνω χωρίς τον Μπαλτά που θαύμαζε το χάλι της Ειδομένης με τους λαθρομετανάστες να έχουν αποκόψει τη σιδηροδρομική γραμμή και μου έδειξε πόσο άδικο είχα που προσπαθούσα στο σχολείο να αριστεύω ο μαλάκας;

Σας παρακαλώ, μην παραιτηθείτε. Κάντε τα όλα κώλο, σαν τα μούτρα σας, μήπως και φτιάξουμε κάτι σωστό σ’ αυτόν τον τόπο. Μία χάρη μόνον σας ζητώ: μη με ξαναδουλέψετε με δημοψήφισμα!

Σώτος - μαζόχας