Η αρχική δήλωση ανήκει στον....
Γερμανό οικονομολόγο Κλάους Ρέγκλινγκ, ο οποίος είναι και επικεφαλής εκτελεστικός διευθυντής του EFSF και Διευθύνων Σύμβουλος του ESM. Συγκεκριμένα είχε πει “Δεν υπάρχει επιστημονικός τρόπος να το υπολογίσει κανείς. Γνωρίζω ότι η ΤτΕ έχει υπολογίσει ένα ποσό ύψους 80 δις ευρώ αν δεν κάνω λάθος. Θα μπορούσε κανείς να σταθεί και στις προβλέψεις για την ανάπτυξη, που πριν αλλάξει η κυβέρνηση, η εκτίμηση του ΔΝΤ το Δεκέμβριο του 2014, μιλούσε για ανάπτυξη στην Ελλάδα 2,5% το 2015 και 3,5% το 2016. Άρα αυτό αθροιστικά μας κάνει ανάπτυξη 6%. Αντιθέτως, αυτά τα δύο χρόνια είχαμε μικρή ύφεση, αυτό θα μπορούσε επίσης να μετρηθεί για να υπολογίσεις το κόστος. Έξι μονάδες του ΑΕΠ, άρα αυτό κάνει περισσότερο από 100 δις ευρώ. Όπως είπα δεν υπάρχει επιστημονικός τρόπος, αλλά το κόστος ήταν πολύ μεγάλο”.
Πρώτος όμως ο Γιάννης Στουρνάρας (Διοικητής ΤτΕ) είχε δηλώσει «οι γενναίες διαπραγματεύσεις» των οποίων ηγήθηκε ο κ. Βαρουφάκης «είχαν και ένα κόστος: τα 86 δισ. του τρίτου μνημονίου και τους ελέγχους στην κίνηση κεφαλαίων, που επιβλήθηκαν μετά την εκροή 45 δισ. σε καταθέσεις»
Τελευταίος ήρθε ο Βίζερ να ανεβάσει το ποσό του κόστους του Βαρουφάκη για την Ελλάδα στα 200 δις!Ας πιάσουμε λοιπόν τα πράγματα από την αρχή για να δούμε αν ευσταθεί έστω κάποιος από τους τρεις αυτούς ισχυρισμούς.
Αρχικά, ο Ρέγκλινγκ ανέφερε δυο φορές ότι δεν υπάρχει επιστημονικός τρόπος να το υπολογίσει κανείς. Ίσως θα γνώριζε πως το ΑΕΠ δεν είναι ούτε περιουσιακό στοιχείο, ούτε χρέος, αλλά πρόκειται για τον «τζίρο» που πραγματοποιεί μια οικονομία. Για παράδειγμα, κάνοντας 10 δισ. λιγότερο τζίρο, δεν σημαίνει πως αυξάνεις το χρέος 10 δισ... Υπερβολικά πρόχειρος υπολογισμός θα έλεγε κανείς, και πραγματικά δεν θα υπήρχε πρόβλημα, αν το έλεγε ο κυρ Μπάμπης στο καφενείο, αλλά θα έπρεπε να μας ανησυχεί το γεγονός ότι το δήλωσε ο οικονομολόγος πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF)!
Μην ξεχνάμε εξάλλου πως οι προβλέψεις του ΔΝΤ για την εξέλιξη της ελληνικής κρίσης υπερεκτιμούσαν συνεχώς τις δυνατότητες της χώρας, γιατί αν ανέφεραν ρεαλιστικά νούμερα, θα παραδέχονταν πως το πρόγραμμα δεν έβγαινε. Θα έρχονταν, δηλαδή, σε αντίθεση με το καταστατικό τους, που απαγορεύει να δίνουν δάνεια σε μια χώρα χωρίς δυνατότητα αποπληρωμής.
Ας περάσουμε τώρα στα μετρήσιμα στοιχεία. Ένας υπουργός οικονομικών μιας χώρας μπορεί να κριθεί από κάποια σημαντικά νούμερα τα οποία είναι :
διαβάστε τη συνέχεια εδώ: http://www.businessrev.gr/2018/02/blog-post_15.html?spref=fb
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου