τον Ιούλιο του 2018. Η απόφαση ελήφθη στην Ουάσινγκτον, στον Λευκό Οίκο. Οχι όμως με τον Ντόναλντ Τραμπ, ούτε στο Οβάλ Γραφείο, αλλά με τον Μάικ Πενς, τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ, στο γραφείο του.
Ο Έλληνας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς και ο υπουργός Άμυνας Πάνος Καμμένος για περισσότερο από δύο ώρες συζήτησαν τα γεωπολιτικά θέματα της περιοχής μας με τον αντιπρόεδρο Πενς, ο οποίος, σε αντίθεση με τον... μπίζνεσμαν Τραμπ, γνωρίζει καλά τα προβλήματα της ΝΑ Ευρώπης - και ιδιαίτερα τη «μακεδονική σαλάτα» των Βαλκανίων.
Στη συνάντηση αυτή ο Αμερικανός αντιπρόεδρος εξήγησε αναλυτικά στους Ελληνες συνομιλητές του γιατί οι ΗΠΑ θέλουν πάση θυσία να ενταχθούν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ. Ο βασικότερος λόγος είναι η ανάσχεση της ρωσικής, αλλά και της τουρκικής επιρροής στα δυτικά Βαλκάνια. Επιπροσθέτως, θέλουν να ελέγξουν τον αλβανικό εθνικισμό που πυροδοτεί ο Εντι Ράμα. Παλαιότερα, πριν από 20-25 χρόνια, τα Τίρανα ήταν ο φτωχός συγγενής και η Πρίστινα (Κόσοβο) η πλούσια της αλβανικής οικογένειας.
Ακόμη και οι Αλβανοί των Σκοπίων (Τέτοβο) βρίσκονταν σε καλύτερη μοίρα από το εθνικό κέντρο. Τώρα οι Αλβανοί έχουν ξεπεράσει τους ομοεθνείς τους σε Κόσοβο και Σκόπια και η ρητορική περί «Μεγάλης Αλβανίας», που μάλιστα εξισλαμίζεται και έχει αποκούμπι την Τουρκία, βρίσκει ευήκοα ώτα.
Οι ΗΠΑ, εκτός από τη ρωσική ανάσχεση, θέλουν ηρεμία στα δυτικά Βαλκάνια επειδή θα ήταν πλήγμα γι’ αυτές να χάσουν τη στρατιωτική βάση στο Κόσοβο, που είναι ιδιαίτερης στρατηγικής σημασίας και η μεγαλύτερη της περιοχής. Ηρεμία στην περιοχή θέλουν επίσης η Γερμανία και οι Βρυξέλλες επειδή τα δυτικά Βαλκάνια είναι η τελευταία διεύρυνση της Ε.Ε. και δεν επιθυμούν να έχουν στο μαλακό υπογάστριό τους μια μπαρουταποθήκη.
Η κατάσταση έχει αλλάξει στην περιοχή και τα πράγματα είναι διαφορετικά απ’ ό,τι πριν από μια δεκαετία, όταν ομοφώνως τα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ (και χωρίς να τεθεί κάποιο βέτο, όπως λέει ο μύθος που διακινούν οι καραμανλικοί) αποφάσισαν στο Βουκουρέστι, το 2008, να μην κάνουν δεκτή την αίτηση ένταξης των Σκοπίων στην Ατλαντική Συμμαχία αποδεχόμενα τις αιτιάσεις της Ελλάδος.
Σε εκείνη τη σύνοδο του ΝΑΤΟ η κυβέρνηση Καραμανλή, για να αποφύγει τις ασφυκτικές πιέσεις, παρουσίασε ως δήθεν μείζονα αλλαγή της ελληνικής θέσης την αποδοχή σύνθετης ονομασίας με γεωγραφικό προσδιορισμό και erga omnes (δηλ. έναντι όλων), πρόταση η οποία επανέρχεται και σήμερα από την κυβέρνηση κατόπιν των πιέσεων που της έχουν ασκηθεί για να κλείσει μέχρι τη θερινή σύνοδο του ΝΑΤΟ η εκκρεμότητα με τα Σκόπια.
Βεβαίως, η αλήθεια είναι ότι ο πρωθυπουργός και το κόμμα του, ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως και ο ΥΠΕΞ Ν. Κοτζιάς, επιθυμούν από μόνοι τους τη λύση και είναι ευθυγραμμισμένοι με τη θέση (σύνθετη ονομασία, γεωγραφικός προσδιορισμός, erga omnes) που είχαν υιοθετήσει οι κυβερνήσεις των Γιώργου Παπανδρέου και Κώστα Καραμανλή.
Η άποψη του κ. Κοτζιά είναι πως είναι λάθος η σπατάλη πολιτικού κεφαλαίου σε θέματα όπως το Σκοπιανό όταν υπάρχουν μείζονες απειλές για τη χώρα, με πρώτη την τουρκική επιθετικότητα σε Αιγαίο και Θράκη, το Προσφυγικό - Μεταναστευτικό και τις παρενέργειες από τα όσα διαδραματίζονται στη διακεκαυμένη ζώνη από την Ουκρανία μέχρι τη Λιβύη, η οποία πλέον φτάνει μέχρι και το Ιράν.
Το πρόβλημα είναι πως ενώ πρωθυπουργός και υπουργός Εξωτερικών συμφωνούν, διαφωνεί ο υπουργός Αμυνας, και μαζί του συντάσσονται και οι περισσότεροι βουλευτές των ΑΝ.ΕΛ. Παρά δε τα όσα λέγονται περί κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, η διαφωνία του κ. Καμμένου είναι κρίσιμο μέγεθος και δεν μπορεί να ξεπεραστεί με τη βοήθεια των κομμάτων της αντιπολίτευσης.
Ακόμη κι αν τα κόμματα της αντιπολίτευσης έσπευδαν, στο όνομα του υπέρτερου εθνικού συμφέροντος, να ψηφίσουν τη συμφωνία, ο αρχηγός των ΑΝ.ΕΛ. δεν μπορεί να παραμείνει στη θέση του. Ο υπουργός Αμυνας είναι αυτός που θα πρέπει να εφαρμόσει τη συμφωνία ένταξης των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ με τη νέα τους ονομασία. Δεν μπορεί να το πράξει όσο διαφωνεί. Ή θα πρέπει λοιπόν να συνταχθεί με τον πρωθυπουργό και να αποδεχθεί τη σύνθετη ονομασία ή ο πρωθυπουργός θα πρέπει να τον αποπέμψει.
Ενδεχομένως, για να ξεπεραστεί ο σκόπελος της κυβερνητικής αστάθειας και να αποφορτιστούν στο θέμα αυτό οι σχέσεις με την αντιπολίτευση το φρόνιμο θα ήταν στον επικείμενο ανασχηματισμό να τον μεταθέσει, λένε κάποιοι κυβερνητικοί παράγοντες, σε υπουργείο που δεν σχετίζεται άμεσα με την (επιδιωκόμενη) ένταξη των Σκοπίων στη στρατιωτική συμμαχία της Δύσης.
Με τον τρόπο αυτό θα μπορέσει να ξεπεράσει και την γκρίνια αρκετών στον ΣΥΡΙΖΑ για την εμπλοκή του κ. Καμμένου στην υπόθεση με την πώληση των βλημάτων στη Σαουδική Αραβία. Κάποιοι άλλοι, οι λεγόμενοι «αριστεροί της Κουμουνδούρου», οι οποίοι εξαρχής δεν είδαν με καλό μάτι, για να το πούμε κομψά, τη συγκυβέρνηση με τους ΑΝ.ΕΛ., βλέπουν τη διαφωνία Καμμένου ως μια ευκαιρία για να χωρίσουν τα τσανάκια τους και είτε να αλλάξει κυβερνητικό εταίρο ο Τσίπρας, εάν βεβαίως βρεθεί κάποιο πολιτικό modus operandi με το Κίνημα Αλλαγής, είτε να προσφύγει ακόμη και στις κάλπες, αφού εκτός του Μακεδονικού θα πρέπει μέχρι το αργότερο αρχές Ιουλίου να έχει συμφωνήσει και να έχει ψηφίσει τα τελευταία (;) επώδυνα μέτρα που θα περιλαμβάνονται στην τέταρτη αξιολόγηση προκειμένου τον Αύγουστο να καταστεί δυνατή η έξοδος από την ασφυκτική μνημονιακή επιτροπεία.
Ανώτερα στελέχη της Ν.Δ. και του Κινήματος Αλλαγής υποστηρίζουν ότι με τον τρόπο που χειρίζεται το Μακεδονικό η κυβέρνηση επιχειρεί ταυτόχρονα με την επίλυση του προβλήματος να προκαλέσει και εσωτερικά ρήγματα στα ίδια. Στην αξιωματική αντιπολίτευση φοβούνται τον εσωτερικό διχασμό και την ανυπακοή πολλών βουλευτών, ιδίως της Βορείου Ελλάδος, σε περίπτωση που οι ίδιοι δεχθούν να ψηφίσουν τη σύνθετη ονομασία και αρνηθεί να το πράξει ο κ. Καμμένος.
Και δεν είναι μόνο οι βουλευτές, αλλά και ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος είναι αντίθετος στο να περιλαμβάνεται η λέξη «Μακεδονία» στο όνομα των Σκοπίων. Κάποιοι άλλοι υποστηρίζουν ότι ενδεχομένως και ο κ. Καραμανλής να είναι αντίθετος σε περίπτωση εισόδου των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ με όρους διαφορετικούς από αυτούς που είχαν συμφωνηθεί το 2008 στο Βουκουρέστι.
Το σίγουρο είναι ότι εκτός από την κυβέρνηση η επίλυση του Μακεδονικού προκαλεί εσωτερική διάσπαση και στην αξιωματική αντιπολίτευση. Και τούτο επειδή ο χειρισμός που γίνεται τόσο από την κυβερνητική πλευρά όσο και από αυτή της Ν.Δ. είναι κατεξοχήν πολιτικός και ήκιστα διπλωματικός. Πρόβλημα υπάρχει -ενδεχομένως να εμφανιστεί σε ύστερο χρόνο- και στο Κίνημα Αλλαγής.
Οι κύριοι Παπανδρέου, Θεοδωράκης και Θεοχαρόπουλος, οι επικεφαλής δηλαδή των κομμάτων που μαζί με το ΠΑΣΟΚ συγκροτούν το Κίνημα Αλλαγής, τάσσονται αναφανδόν υπέρ της επίλυσης με σύνθετη ονομασία, γεωγραφικό προσδιορισμό και erga omnes και θεωρούν ότι είναι λάθος σε ένα μεγάλο, και μάλιστα εθνικό, θέμα τα κόμματα να ετεροπροσδιορίζονται με βάση τα όσα λέει ο κ. Καμμένος.
msn news
