Να αποφυλακιστεί ο Γιωτόπουλος, από οίκτο

 Είναι λεπτό το ζήτημα, καθώς ξερω - μιας και εκφράζομαι δημόσια- ότι θα μου "την πέσουν" πολλοι. Χωρίς να καταλάβουν το μετριοπαθες πνεύμα των λεγόμενων μου, αλλά απο αυθόρμητη μισαλλοδοξια, που ....πυροδοτειται από τη σοφιστική σκέψη, το ναι μεν...αλλά..

Διαβάζω οτι ο καταδικασθεις σε πολλάκις ισόβια αρχηγός της 17 Νοεμβρη, ετών 82, επιστρέφει στη φυλακή, με απόφαση του Αρείου Πάγου

Καταρχάς, αναντιρρητα υπήρξε στυγνός εγκληματίας. Θα υποστηρίξω του κοινού ποινικού δικαίου, καθως δεν βλέπω κανέναν απολύτως ρομαντισμό, ούτε πολιτικό κίνητρο στις ειδεχθείς πραξεις του.

Αφής ομως στιγμης εχει καταργηθεί η θανατική ποινή στο ελληνικό δίκαιο και το πνεύμα του νομικού πολιτισμού δεν είναι τυποις η εκδίκηση, αλλα ο σοφρωνισμος και η επανένταξη στην κοινωνία, τα ισόβια που σε καιρό ειρήνη είναι η έσχατη των ποινών υπολογίζονται σε 17 με 25 χρόνια κάθειρξης.

Ο Γιωτοπουλος δηλωνει αμετανοητος και το πιστευω πως ειναι οχι τοσο για ιδεολογικούς λογους, αλλά σε μια ανθυποβολή του για να επιβιώσει. Καθώς αν αναλογιστεί ότι υπηρξε φυσικός ή ηθικός αυτουργός στη δολοφονία τόσων ανθρώπων θα έπρεπε ή να έχει αυτοκτονήσει ή να εκλιπαρεί καθημερινά γονυπετής για συγχώρεση.

Εντουτοις, είναι ηλικιωμένος, αποδυναμωμενος, με όλη την ασφάλεια να τον παρακολουθεί. Η εικόνα του σήμερα στο ταξί κατά την επιστροφή στα κρατητήρια μου προκάλεσε θλίψη. Όχι λύπηση. Αλλά θλίψη για τον άλλοτε " κραταιο" αυτόκλητο κριτή/φαντομά, που πιάστηκε πάλι σαν γερικο ποντίκι στη φάκα του.

Και ο οικτος είναι μια μορφή απαξίας. Η έσχατη, ισως.

Κατα την ταπεινή μου αποψη, πρέπει να χαρεί της ευεργετικής διάταξης του νόμου και να του χαριστεί η υφ όρων ελευθερία. Με γνωμονα την ιση μεταχείριση, μιας και τόσοι εγκληματίες, μετα το 1972 οπότε είχαμε και τη εκτέλεση Λυμπερη, του τελευταίου θανατοποινιτη στην Ελλάδα, αποφυλακιστηκαν: Φραντζής, Κοεμτζης, Παπαχρονης, Σατανιστες και ουκ εστιν αριθμός. Το ιδιο και αμετανοητοι πραξικοπηματιες.

Η Δημοκρατία δεν εκδικείται, θα πρέπει να δείξει τη μεγαλοσυνη της ακομη και στον χειρότερο εχθρό της, οπως ειναι ο προκείμενος.

Εκτός αν αλλάξει ο Νομος, οπως συμβαίνει σε Πολιτείες των ΗΠΑ πχ και τα ισόβια ειναι ισόβια, κατα κυριολεξία.

Θα μου πείτε, αν θύμα της 17 Νοέμβρη ηταν συγγενής σου? Αυτό είναι το μόνιμο ερώτημα σε περιπτώσεις εγκλημάτων κατά ζωής. Σιγουρα θα διψουσα για εκδίκηση, θα ήθελα να αυτοδικησω, να σαπίσει στη φυλακή.

Αλλά ο νομος σε μια ευνομούμενη κοινωνία θα πρέπει να είναι πιο ισχυρός από το ανθρώπινο συναίσθημα. Ειδαλλως, ανοίγει ρητορική αν το νόμιμο ειναι και ηθικό που πιάνει συθεμελα το σύστημα σε καθε πτυχή του.

Οδηγούμαστε- ετσι -σε άλλες ατραπούς....

Ευαγγελία Καϊράκη