Ο Νίκος Καρανίκας υπερασπίζεται σθεναρά τον Άδωνι Γεωργιάδη, κατηγορώντας τους ...συντρόφους συνδικαλιστές

"Πολιτικοί κανίβαλοι" οι αριστεροί συνδικαλιστές που "κράζουν" τον Αδωνι, έγραψε ο "σύμβουλος του Τσίπρα"! Ειδαν το φως το αληθινό κι ο Καρανίκας και το είδωλό του ο Τσίπρας....

 Παρακμιακός συνδικαλισμός.
Το αδιέξοδο του μίσους.(σε 2’)
Ο εργατικός συνδικαλισμός είναι για την καλυτέρευση των συνθηκών εργασίας.

 
Σε κάθε οικονομική κρίση έρχεται ....ο εργατικός συνδικαλισμός και προτείνει λύσεις για το ξεπέρασμα της κατάστασης ασχέτως αν γίνονται δεκτά τα αιτήματα. Ρυθμίζει τις αντιθέσεις.
Την δουλειά του την κάνει πάντως.

Ο συνδικαλισμός δεν είναι ο αγώνας για ανατροπή του συστήματος που λέγεται καπιταλισμός.
Αυτόν τον αγώνα τον έχουν αναλάβει άλλα κινήματα και υπάρχουν και τα κόμματα «εργολάβοι» αυτής της στρατηγικής όπως τα αριστερά και κομμουνιστικά κόμματα.

Λογικά θα λέγαμε ότι οι συνδικαλιστικές προτάσεις ως προτασεις καλυτέρευσης της εργασίας όταν γίνονται από αριστερά - αντικαπιταλιστικά θα πρέπει να έχουν μια κατεύθυνση που θα προμηνύει κάτι από το μέλλον, κάτι μη καπιταλιστικό, κάτι σοσιαλιστικό, κομμουνιστικό και παράλληλα να χωράει στον καπιταλισμό μέχρι να γίνει κυρίαρχο.

Ακόμα και η κατάληψη και η επανοικειοποίηση ή απαλλοτρίωση ταιριάζει λειτουργικά εντός του σημερινού συστήματος ειδάλλως δεν θα μπορέσει να πραγματοποιηθεί, να λειτουργήσει και να είναι βιώσιμο.
Κάτι σαν νησίδα.

Προχθές είδα ένα βίντεο όπου ενας υπουργός πηγαίνει σε έναν χώρο εργασίας- υπηρεσίας για μια επίσκεψη ουσίας.

Στην είσοδο τον περίμεναν συνδικαλιστές εργαζόμενοι και εργαζόμενες και φώναζαν συνθήματα κρατώντας πανό όπως όφειλαν πίστεψα.

Μια κλασική εικόνα περίμενα να δω.

Αυτό που άλλαξε είναι ότι ο υπουργός δεν επέλεξε να πάει συνοδεία με ΜΑΤ ούτε να πάει από άλλη είσοδο & προχώρησε προς το μέρος τους ζητώντας τους τα αιτήματα και συζήτηση πάνω σ αυτά.

Σπάνιο αν όχι πρωτοφανές.

Το συνδικαλιστικό προσωπικό όμως αντί να ειναί εντός του ρόλου του ώστε να μπορεί να επικοινωνήσει τα αιτήματα άρχισε να φωνάζει ανερμάτιστα και πολλές φορές ασυντόνιστα προτρέποντας τον υπουργό να φύγει και κάποιοι πρωταγωνιστούσαν στον πανικό τους μέσα αποκαλώντας τον υπουργό φασίστα και καταστροφέα του κόσμου.

Προφανώς είναι ο δικός τους αυτός ο κόσμος και γίνονται σερίφηδες.
Ανάθεμα αν γνώριζαν τι σημαίνει «φασίστας».

Προφανώς όπως αρκετά άτομα που απαρτίζουν την σημερινή εκφυλισμένη αριστερά εννοούν «φασίστα» οτιδήποτε δεν είναι σαν αυτούς και διαφωνεί μ αυτούς.

Δεν γίνεται όμως να αποκαλείς φασίστα έναν υπουργό και μάλιστα εκλεγμένο βουλευτή του κοινοβουλίου επειδή εσύ διαφωνείς μαζί του και αυτός προέρχεται από τα βάθη ή τα άκρα της Δεξιάς και όχι από την βαθιά αριστερά ή τα άκρα της.

Το λέω χρόνια από τότε που ήταν αντιπολίτευση η Δεξιά ότι η νδ δεν είναι φασιστικό κόμμα αλλά δεξιό με λίγο φιλελευθερισμό και σήμερα αρκετό νεοφιλελευθερισμό.

Υπάρχει διαφορά και πρέπει οι αριστεροί να το αποδεχτούν. Τελείωσε ο εμφύλιος.

Άλλο τόσο δεν γίνεται αυτό να το κάνει ο συνδικαλισμός που παλεύει για συνθήκες εργασίας και αυτή η ιδιότητα όπως και του υπουργού δεν έχουν σχέση με τον φασισμό.

Ο φασισμός επιδιώκει την ιεραρχία μεταξύ ανθρώπων επιλέγοντας την ανισότητα και είναι εχθρική πράξη.

Το κακό συνεχίστηκε και όπως είδα στο βίντεο με εξαίρεση μια κυρία που του είπε κάποια δίκαια αιτήματα και παράπονα ο υπόλοιπος κόσμος ήταν ανερμάτιστος και φανατισμένος και μαζεύτηκε για να κράξει και όχι για να διαμαρτυρηθεί.

Δυστυχώς αυτός ο κόσμος δεν καταλαβαίνει ότι με τον τρόπο αυτό χάνει την δυνατότητα και το δίκιο του.

Δεν καταλαβαίνουν τα φανατισμένα άτομα ότι γίνονται αποκρουστικά και ο κόσμος απομακρύνεται.

Δεν τους νοιάζει καθώς αισθάνονται ότι έχουν το δίκιο με το μέρος τους και κάνουν το καθήκον τους.

Συμπεριφέρονταν έτσι όχι γιατί εξέφραζαν την συνδικαλιστική ιδιότητα, αλλά μια εκφυλισμένη ιδεολογία οπαδού κόμματος που μετατρέπεται σε κακοσκηνοθετημένη και κακογραμμένη πρόζα. Συναισθηματικός πνιγμός.

Ο υπουργός να επιμένει για τα αιτήματα τους μάταια εισπράττοντας ένα ετεροχρονισμένο άκυρο μίσος.

Σαν πολιτικοί κανίβαλοι προσπαθούσαν να τρομάξουν και να διώξουν τον υπουργό αντί να του καταθέσουν τα αιτήματα.

Τα ίδια έκαναν κάποιοι και με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και τότε η αριστερά δυσανασχετούσε.

Τότε δεν ήταν ωραίο να κανιβαλίζουν ενώ τώρα είναι αριστούργημα;

Είναι αριστερό αυτό; Είναι συνδικαλισμός;

Να μην ξεχάσουμε τι έκανε ο κανιβαλικός συνδικαλισμός στην Εφη Αχτσιόγλου μπλοκάροντας στο γραφείο της, μέσα στο υπουργείο και σε αλλα υπουργικά στελέχη της κυβέρνησης Τσίπρα .
Όπως δεν συμφωνούσα τότε δεν συμφωνώ και τώρα.
Συνέπεια λέγεται εκτός από λογική.

Ο υπουργός ήταν ο Άδωνις Γεωργιάδης και ο χώρος εργασίας ήταν ένα από τα νοσοκομεία που ανακαινίζονταν αλλά δεν είναι αρκετό όπως φάνηκε.

Όπως καταλαβαίνουμε δεν είναι αρκετό για τον ντούρο αριστερό αγωνιστή και επαναστάτη συνδικαλιστή ο λαός να κάνει εξετάσεις δωρεάν όταν αυτές γίνονται σε ιδιώτες γιατρούς.
Καλό για τον αριστερό της δογματικής αναχρονιστικής αριστεράς είναι οι εξετάσεις να γίνονται μόνο στο δημόσιο νοσοκομείο και αν δεν επαρκεί δεν πειράζει και αν δεν υπάρχει άμεση δυνατότητα και τότε δεν πειράζει και αν γίνουν έναν αιώνα μετά και πάλι δεν πειράζει. Δημόσιο να είναι και ας ειναι ανεπαρκές.

Η κρατική υπερσυσσώρευση πλούτου και εξουσίας για τους σημερινούς αριστερούς που το προτείνουν είναι όπως φαίνεται καλύτερη από το μοίρασμα σε εκατοντάδες ιδιωτικά ιατρεία.

Για την μεσοαστική εκφυλισμένη σημερινή αριστερά όλα πρέπει να είναι κρατικά, για να τα ελέγχουν οι ίδιοι και ας μην είναι σοσιαλιστικά και ας πεθάνουμε άρρωστοι στην αναμονή για το κρατικό νοσοκομείο της μιας βάρδιας που τελικα υπηρετεί τον γιατρό και όχι τον ασθενή…Ενώ αυτοί μπορούν να εξετάζονται σε ιδιώτες καθώς το καταγγέλουν.

 
ΥΓ
Μην αρχίσετε πάλι τις γελοιότητες ότι υπερασπίζομαι τον φίλο μου κτλ γιατί απλά σας καθιστά πιο γελοίους από αυτό που αντέχει η ανάρτηση μου και γι’αυτό δεν θα απαντάω σε τέτοια σχόλια.
Τα σχόλια παρακαλώ να είναι για το επίδικο που ονομάζεται χρήσιμος και αποτελεσματικός συνδικαλισμός.