Διεθνής νομιμότητα... το πιο σύντομο ανέκδοτο...

 του Χαράλαμπου Μηνάογλου

Μετά τα χθεσινά, νομίζω ότι δεν πρέπει να έχει μείνει καμία αμφιβολία πως η διεθνής νομιμότητα δεν υπάρχει πλέον ούτε ως πρόσχημα. Πλέον δεν είναι μόνον το Ισραήλ, για το οποίο δεν ισχύει το διεθνές δίκαιο, αλλά.... το διεθνές δίκαιο δεν ισχύει για κανέναν. 

Και εδώ είναι το ζήτημα: πώς συμφέρει να αντιμετωπίσουμε εμείς οι Έλληνες αυτήν την κατάσταση; Η πεπατημένη μετά τον Καποδίστρια είναι η πλήρης, απόλυτη, δουλική και επιζήμια για το εθνικό μας συμφέρον υποταγή στον ισχυρότερο. Αυτή όμως η επιλογή, να δούμε πού μας έχει οδηγήσει; Σε μία Ελλάδα ολοένα και λιγότερο ισχυρή, λιγότερο υπολογίσιμη, λιγότερο ικανή να προασπιστεί τον εαυτό της. 

Αν θέλουμε, δηλαδή, να πεθάνουμε απλώς αργά και ήσυχα, τότε πορευόμαστε στον σωστό δρόμο και στην "σωστή" πλευρά της ιστορίας. Εάν, όμως, θέλουμε να ζήσουμε, εάν δεν θέλουμε να χαθούμε, τότε ακόμη περισσότερο σε έναν κόσμο χωρίς καμία πλέον επίφαση διεθνούς νομιμότητας, χρειάζεται πρώτον να τροποποιήσουμε το σύστημα νομής της εξουσίας που αναπαράγει την εθελοδουλία και να επικεντρωθούμε στο να γίνουμε ικανοί να υπερασπιστούμε μόνοι μας τον εαυτό μας και τα ζωτικά μας συμφέροντα απομακρυνόμενοι σταδιακά από τα μεγάλα κέντρα ισχύος που πλέον καταπίνουν ολόκληρα κράτη και τις πλουτοπαραγωγικές πηγές τους εν μία νυκτί. 

Να ξαναμάθουμε στα παιδιά μας να αγωνίζονται και όχι να συμβιβάζονται παίρνοντας το υψηλότερο δυνατό αντάλλαγμα, όπως δυστυχώς κάνουμε οι περισσότεροι εδώ και δεκαετίες. Αλλιώς το αργό, αλλά βέβαιο τέλος μας έρχεται...