Ο Τραμπ έχει καταλάβει με τι χεσμένα και ανήμπορα πολιτικά τσιουάουα (που μόνο να.... γαβγίζουν σαν νευρόσπαστα μπορούν ενώ είναι υπόθεση όχι κλωτσιάς, ενός απλού ακουμπήματος με το πόδι για να κρυφτούν κλαίγοντας) έχει να κάνει στην Ευρώπη και το πιο πιθανό είναι πως είτε άμεσα είτε έμμεσα θα καταλάβει-αποκτήσει (επί της ουσίας, αν όχι και τυπικά) τη Γροιλανδία, το πολύ μέσα στα επόμενα 2 χρόνια.
Τώρα, αν προηγηθεί ο Παναμάς (που είναι και πιο κοντά), δεν μπορώ να το πω. Εξάλλου δεν χρειάζεται καν να σχεδιάσει κάτι αφού δεν υπάρχει και κανένας να τον σταματήσει.
Ξυπνάει ένα πρωί, σκάει στην προφύλαξη οθόνης του υπολογιστή του μετά από ένα άλογο σε λιβάδι μια εικόνα με τη διώρυγα της Κορίνθου από ψηλά, κάνει συνειρμό με τον Πανάμα, σηκώνει το τηλέφωνο, λέει δυο κουβέντες, «να ζήσουμε να τους θυμόμαστε».
Αν (όταν) λοιπόν αυτό με τη Γροιλανδία συμβεί, θα κάνει η πράξη του -όπως είπε η Δανή πρωθυπουργός με στόμφο- το ΝΑΤΟ πουν’ το ή είναι απλά μεγάλες δανέζικες…κορώνες;
Μάλλον το δεύτερο γιατί το πολύ πολύ να αποχωρήσει μόνο η Δανία και αυτό για λίγο καιρό, μέχρι να της περάσει ο θυμός, όπως έκανε και η Ελλάδα για έξι χρόνια και αυτό μόνο μετά τον Αττίλα 2 (ούτε καν αμέσως μετά την πρώτη φάση).
Οι υπόλοιποι θα αρχίσουν τις αμπελοφιλοσοφίες και να διοργανώνουν συνομιλίες για την παγίωση (sic «λύση») του ζητήματος.
Οι Γροιλανδοί εξάλλου δεν είναι πολλοί, για καμιά πενηνταριά χιλιάδες νοματαίους μιλάμε, η Κατερίνη μπορεί να είναι μεγαλύτερη, οπότε ευκολάκι να μετακινηθούν αυτοβούλως όσοι δεν θα γουστάρουν την νέα κατάσταση προς τη Δανία και την υπόλοιπη ηπειρωτική Ευρώπη.
Υ.Γ.
Θα έχει πολύ ενδιαφέρον πάντως η διεθνής σκηνή τα επόμενα χρόνια με τον ημίτρελο που διαδέχτηκε τον ανοϊκό στις ΗΠΑ.
Όπως θα έχει μεγάλη πλάκα πού θα πάνε οι ΗΠΑ μετά τον Τραμπ.
Αλλά και ο υπόλοιπος κόσμος, αν βγω σωστός και η ευθεία γελοιοποίηση -στο σήμερα- διεθνών θεσμών που ξεκίνησε με την απαγωγή (του κακού για τους πολίτες του αλλά ήταν δικό τους, εσωτερικό θέμα, πέρα από το γεγονός πως έγινε απροκάλυπτα για το πετρέλαιο) Μαδούρο γίνει καθημερινότητα.
Αν συνεχιστεί δηλαδή χωρίς μεγάλα χρονικά διαλείμματα όπως συνέβαινε στο παρελθόν (βλ. Βιετνάμ, Ιράκ, Τσεχοσλοβακία, Αφγανιστάν κλπ), προτού να προλαβαίνουν οι πολίτες των υπολοίπων χωρών να τα καταπίνουν και να τα χωνεύουν ώστε να επιστρέφουν στην ψευδαίσθηση τους.
Ποια ψευδαίσθηση ; Ότι τους προστατεύουν κάτι διεθνικοί κανόνες και οργανισμοί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου