Ωραίος ο μόρτης (για το σκάνδαλο Ζαχαρού)

 Θα πω ενα τελευταίο για τον Ζαχαρό και δεν θα ξανασχοληθώ για να μην δίνω και αξία σε πράγματα που δεν αξίζει να βλέπουν τα παιδιά μου στο προφίλ μου χρόνια αφού αποδημήσω εν αίθουσαις Χερουβείμ.
Λατρεύω αυτό το 24ωρο της αμηχανίας και της σιωπής μετά τα ξεβρακώματα εν γένει.
Εκεί που το μυαλό σου .....το ίδιο σε φτύνει στα μούτρα, αλλά κάνει τελικά kick in η αχρειότητα και λες
"Γιατί; Εγώ ανακάλυψα το σύστημα; Εγώ απλά παίζω με τους κανόνες του" και στο καπάκι ψάχνεις να βρεις μια πίπα να τα μπαλώσεις κι ασχολείσαι μετά με κάτι αναδημοσιεύσεις για τη γυναικομαστία, τις βλάβες της ασπαρτάμης στα συκώτια και τη σχολική βία μέχρι να κοπάσει ο κορνιαχτός.

 
Έτσι το'παιξε η Πυργιώτη, έτσι το παίζει ο Χατζηνικολάου κάθε καλοκαιράκι όταν βγαίνουν τα εκκαθαριστικά της εφορίας και λέει ο κόσμος wtf, έτσι θα το παίξει κι ο φίλος.
Μαμουνιάρικα.
Απλά η απορία μου παραμένει: βλέπεις ότι θα γίνει θέμα. Το ποσό που θα μαγκώσεις είναι της πούτσας. Και πάλι ο οργανισμός σου θέλει να φάει ασχέτως ρίσκου. Σε πιάνει η λύσσα να τα μαγκώσεις κι αυτά.
Και μετά, πάλι γυρνάμε στα δύο ίδια γνωστά που αρέσουν στο Μάκη το Βορίδη:
"Δεν έγινε τίποτα παράνομο" και "αν πέσω θα σας πάρω μαζί μου".
Και φυσικά το γαμάτο "τελικός κριτής είναι ο λαός".
Αρρώστια βαριά, βρώμικη και θλιβερή.
Κοινωνική και ατομική.