Η εξόδιος ακολουθία ενός γίγαντα

 Γράφει ο Σωτήριος Καλαμίτσης

Ο Λουκάς γεννήθηκε στη Δραπετσώνα το 1952. Ο πατέρας του λιμενεργάτης στον Πειραιά και η μητέρα του οικοκυρά. Η κατοικία τους ένα χαμόσπιτο με μισοσπασμένα κεραμίδια. Δύο δωμάτια, λουτρό και....

κουζίνα. Μόλις τελείωσε την 4^η Δημοτικού άρχισε να δουλεύει στα μανάβικα της γειτονιάς, για να βοηθήσει τα οικονομικά τής οικογένειας. Δεν ξαναπήγε σχολείο. Είχε τρία αδέλφια μικρότερα. Τον Σπύρο, τη Λένια και τη Μαίρη. Στα 21 του κατετάγη, για να υπηρετήσει την πατρίδα. Βασική εκπαίδευση στην Κόρινθο και ακολούθως μετάθεση στον Έβρο, από όπου απολύθηκε έχοντας συμπληρώσει δύο χρόνων θητεία.

Επέστρεψε στα πάτρια εδάφη και συνέχισε να δουλεύει. Αυτή τη φορά σε μία βιοτεχνία οικοδομικών υλικών στην Κοκκινιά. Γνώρισε την Αρετούλα, παντρεύτηκαν και απέκτησαν τρία παιδιά. Ζούσαν στο Πέραμα σε νοίκι.

Δεν άφησε κανένα παιδί του να δουλέψει. Και τα τρία παιδιά έβγαλαν το Γυμνάσιο και πέτυχαν στο Πανεπιστήμιο. Αποφοίτησαν αριστούχοι και άρχισαν να ασκούν το δικό τους επάγγελμα. Η Γιάννα αρχιτέκτων, ο Αντώνης δικηγόρος και ο Μανώλης γιατρός.

Βγήκε ο Λουκάς στη σύνταξη στα 70 του και μετά από δύο χρόνια άφησε την τελευταία του πνοή από ανακοπή. Στον ιερό ναό τού Αγίου Δημητρίου ο Λουκάς αναπαυόταν σε ένα φέρετρο από κόντρα πλακέ. Πάνω του δύο λευκά τριαντάφυλλα.

Μόλις τελείωσε ο πατήρ Χαρίλαος, ο Γιώργος, επιστήθιος φίλος τού Λουκά, διάβασε μερικές αράδες: «Υπήρξες τεράστιος Λουκά μου. Υπόδειγμα οικογενειάρχη και πατριώτη. Σε θυμάμαι που ύψωνες δίπλα από την εξώπορτα του σπιτιού σου το ιερό σύμβολο του έθνους μας κάθε 25^η Μαρτίου και 28^η Οκτωβρίου. Σπούδασες τα παιδιά σου και ποτέ δεν πλησίασες τον βουλευτή τής περιοχής μας για ρουσφέτι. Ενδιαφερόσουν για την πρόοδο των γόνων σου και την άριστη γειτνίαση με τους άλλους συμπατριώτες μας. Καλό παράδεισο Λουκά μου». Κανείς δεν χειροκρότησε από τους παριστάμενους συγγενείς και φίλους.  Όλοι σιωπηλοί με σκυμμένο κεφάλι σκούπιζαν τα δάκρυά τους.

Τα παιδιά του και τα εγγόνια του σήκωσαν στους ώμους τους το φέρετρο. Η χήρα του το σκέπασε με ένα χιλιομπαλωμένο πουκάμισο που φορούσε ο Λουκάς, όταν δούλευε ως εργάτης στη βιοτεχνία. Ο τάφος του σκεπάστηκε με πλάκες Καρύστου σύμφωνα με την τελευταία επιθυμία του. Τον κοσμούσε μία  φωτογραφία του με τη στολή τού έφεδρου ανθυπολοχαγού.

Σώτος