Περί άξιων λόγου βιβλίων Νο 6

Γράφει ο Σωτήριος Καλαμίτσης

Τούτες τις μέρες διαβάζω το βιβλίο «ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΤΗΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ» του Αντώνιου  Ρουπακιώτη, ο οποίος είχε διατελέσει Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, αλλά και υπουργός σε διάφορα υπουργεία, μεταξύ των οποίων το της Δικαιοσύνης.

             Ο συγγραφέας περιγράφει με....

τα μελανότερα χρώματα την από συστάσεως του ελληνικού κράτους διασύνδεση νομοθετικής και δικαστικής εξουσίας αναδεικνύοντας τα ελάχιστα  παραδείγματα δικαστών  που επιτέλεσαν το καθήκον τους με ευσυνειδησία, νομική εγκράτεια, ευθυκρισία και αμεροληψία περιφρονώντας επιδεικτικά τις πωλητικές παραινέσεις/απαιτήσεις.

                 Ανατριχιάζω στο διάβασμα κάθε σελίδας, αλλά έμεινα εμβρόντητος, όταν διάβασα, ότι κατά την περίοδο της διαμάχης Βενιζελικών-Αντιβενιζελικών [άλλως Κωνσταντινικών]  στη δεκαετία του 1910 εκδόθηκε βούλευμα, με το οποίο απηλλάγη ο δολοφόνος ενός βενιζελικού, με το σκεπτικό, ότι  «ο κατηγορούμενος φονεύων βενιζελικόν επίστευε ότι δεν εφόνευε ανθρώπινον ον».*

Σώτος

 

*Μοιραίως θυμήθηκα τους λυμεώνες των δημόσιων ΙΕΚ, τους οποίους ξεμπρόστιασε ο Γεώργιος Μπούτος, αλλά απήλλαξε το Συμβούλιο Εφετών με το σκεπτικό πως ενθυλάκωσαν τα παράνομα χρήματα «καλή τη πίστει». 

Υ.Γ. Σύγχρονη  αποτύπωση του βιβλίου:

 

«Παραιτήθηκε ο Αρεοπαγίτης που αρνήθηκε να «συμμορφωθεί» με τις υποδείξεις της ηγεσίας: Το ΦΕΚ που εκθέτει τα ψέματα του Αρείου Πάγου για την υπόθεση των Τεμπών.

Ισχυρούς κλυδωνισμούς στο οικοδόμημα της ελληνικής Δικαιοσύνης προκαλεί η επίσημη δημοσίευση της παραίτησης του Αρεοπαγίτη Φώτιου Μουζάκη. Η εξέλιξη αυτή έρχεται να διαψεύσει με τον πλέον εκκωφαντικό τρόπο την ηγεσία του Αρείου Πάγου, η οποία μέχρι πρότινος χαρακτήριζε τις πληροφορίες περί παραίτησης του ανώτατου δικαστικού ως «ανυπόστατες» και «εκτός πραγματικότητας».

Η αποκάλυψη μέσω της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως.

Παρά τη σθεναρή διάψευση του Αρείου Πάγου στις 16 Απριλίου 2026, το Φύλλο Εφημερίδας της Κυβέρνησης (ΦΕΚ 2225, 4ης Μαΐου 2026) επιβεβαιώνει πως ο κ. Μουζάκης είχε υποβάλει εγγράφως την παραίτησή του ήδη από τις 2 Απριλίου. Στο σχετικό προεδρικό διάταγμα αναφέρεται ρητά η αποδοχή της παραίτησης του δικαστικού λειτουργού, ο οποίος κατείχε τη νευραλγική θέση του επιθεωρητή των δικαστηρίων της Λάρισας. Η αποκάλυψη αυτή εκθέτει ανεπανόρθωτα το Ανώτατο Δικαστήριο, καθώς η τότε ανακοίνωσή του έκανε λόγο για προσπάθεια «τρώσης του θεσμού της Δικαιοσύνης», ενώ τώρα αποδεικνύεται πως τα δημοσιεύματα που κατήγγειλε βασίζονταν σε πραγματικά γεγονότα.

Το παρασκήνιο της ρήξης και τα Τέμπη.

Σύμφωνα με δικαστικές πηγές που επικαλείται το dnews.gr, η παραίτηση του κ. Μουζάκη δεν ήταν μια απλή διοικητική πράξη, αλλά συνδέεται άμεσα με τους χειρισμούς στην υπόθεση του εγκλήματος των Τεμπών. Ο αρεοπαγίτης φέρεται να διαφώνησε έντονα με το Βούλευμα του Δικαστικού Συμβουλίου Λάρισας, το οποίο επέτρεψε την αποχή της Προέδρου στη δίκη για τα «εξαφανισμένα» βίντεο του δυστυχήματος. Παράλληλα, υπάρχουν σαφείς πληροφορίες για παρεμβάσεις της ηγεσίας του Αρείου Πάγου στο έργο του, προκειμένου να ευθυγραμμιστεί με συγκεκριμένες αποφάσεις που «πάγωναν» κρίσιμες πτυχές της έρευνας. Συνάδελφοί του περιγράφουν έναν δικαστή εγνωσμένου κύρους, ο οποίος επέλεξε την αποχώρηση αντί της υποχώρησης σε πιέσεις που θίγουν τη δικαστική ανεξαρτησία.

Θεσμικοί κραδασμοί.

Πρόκειται για την πρώτη φορά που η υπόθεση των Τεμπών οδηγεί σε παραίτηση ανώτατου δικαστικού λειτουργού, αναδεικνύοντας το βαθύ χάσμα στους κόλπους της Δικαιοσύνης. Η κυβέρνηση και η ηγεσία του Αρείου Πάγου βρίσκονται πλέον αντιμέτωπες με το ερώτημα γιατί επιχείρησαν να αποκρύψουν μια τόσο σοβαρή εξέλιξη, την ώρα που η κοινωνία απαιτεί πλήρη διαφάνεια και απόδοση ευθυνών για την τραγωδία. Η υπόθεση Μουζάκη μετατρέπεται σε σύμβολο της θεσμικής κρίσης, καθώς η επίσημη διάψευση μιας αλήθειας που τελικά σφραγίστηκε με ΦΕΚ, κλονίζει την εμπιστοσύνη των πολιτών στον τρόπο με τον οποίο το κράτος και η Δικαιοσύνη διαχειρίζονται τη μνήμη και τη δικαίωση των θυμάτων των Τεμπών.»