Όμως, ....αν ο Μακάριος Λαζαρίδης αύριο κάνει 100 εξυπηρετήσεις στο πεδίο του πρώην ΟΠΕΚΕΠΕ θα υπάρξει ένα τείχος υπερασπισής του, κοινωνικό και συστημικό, που θα τον εμφανίζει ακόμη και ως διάνοια, με μεταπτυχιακό από το MIT, περιζήτητο από όλους τους primes της Silicon Valley.
Κοινώς, όλη αυτή η δικαιολογημένη οργή με την περίπτωση Λαζαρίδη και η εμμονική προσήλωση του αντιπολιτευτικού λόγου σε αυτό το θέμα δεν είναι ικανά να δημιουργήσουν αντισυσπείρωση. Ο κόσμος κουνάει το κεφάλι, κάνει "τσ, τσ" αλλά ερχόμαστε ξανά στο μεγάλο "τί να κάνουμε", στην αναζήτηση εναλλακτικής που σήμερα δεν υφίσταται.
Κι η εναλλακτική απέναντι σε αυτή την κατάσταση είναι σίγουρα εκτός από το πρόγραμμα, τις θέσεις, την πολιτική τοποθέτηση, η ύπαρξη ενός σώματος ανθρώπων ικανού και πρόθυμου να αντιπαρατεθεί ουσιαστικά με αυτές τις λογικές, που εφάρμοσε η ΝΔ και που έρχονται από τις πιο κακές στιγμές της μεταπολιτευτικής ιστορίας.
Πρέπει, όμως, κυρίως αυτό το σώμα να μπορεί να πείσει το κομμάτι της κοινωνίας, που ασφυκτιά, για τις προθέσεις και τις ικανότητές του. Γιατί αυτό το κομμάτι της κοινωνίας, που τα καταφέρνει μόνο του, που δεν θέλει ρουσφέτι, που θέλει ένα κράτος κοινωνικό λειτουργικό και δίκαιο για όλους, που θέλει αξιοκρατία, δεν μπορεί να πειστεί μόνο από την καταδίκη Λαζαρίδη και άλλων παρόμοιων περιπτώσεων. Δεν μπορεί να πειστεί μόνο από τη σκανδαλολογία, τον εμμονικό αντιμητσοτακισμό.
Θέλει να δει ένα πραγματικό αντιπαράδειγμα που να μπορεί να ανατρέψει τη σημερινή κατάσταση. Ένα αντιπαράδειγμα που να εμπνεύσει όλους αυτούς τους πολίτες, που θέλουν η Ελλάδα να τραβήξει άλλο δρόμο. Ένα αντιπαράδειγμα που να τους κάνει να ξανακινητοποιηθούν, να ξαναμιλήσουν πολιτικά. Να πουν ότι αξίζει τον κόπο να φύγουν από την ιδιώτευση και να ξαναγυρίσουν στο δημόσιο χώρο, που τόσο έχει συρρικνωθεί τα τελευταία χρόνια.
Δημήτρης Αγγελακόπουλος, Δικηγόρος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου