Τεχνοφασισμός και αδικία στο ποδόσφαιρο

Χαράλαμπος Μηνάογλου

Όπως έγραψα ξανά, το μουντιάλ αυτό το ψηφιοποιημένο δεν το παρακολουθώ. Βλέπω, όμως, τα αποτελέσματα και κάποιες φάσεις. Στον χθεσινό αγώνα της Αιγύπτου με την Αργεντινή είδα την εμετική φάση της ακύρωσης του γκολ της Αιγύπτου. Πραγματικά δεν καταλαβαίνω πια όσους.... βλέπουν αυτούς τους αγώνες. Ακυρώθηκε το γκολ, επειδή ο διαιτητής του ηλεκτρονικού συστήματος παρακολούθησης του αγώνα, βρήκε ένα πάτημα στην άκρη του ποδιού του παίκτη της Αργεντινής, πού λέτε; Όχι στην φάση του γκολ, αλλά πέντε φάσεις πίσω, στην μεγάλη περιοχή της Αιγύπτου! Ένα φάουλ, δηλαδή, που και ο επιθυμών να το δει, ξεκάθαρα σφυρίζων υπέρ της Αργεντινής φυσικός διαιτητής, δεν κατόρθωσε, παρότι πολύ θα το ήθελε, να το δει! Αυτό δεν είναι πλέον ποδόσφαιρο, είναι άσκηση υπακοής στον μεγάλο αδελφό, χωρίς καμία ομορφιά. 

Και βέβαια, όπως το έχουμε ξαναπεί, μην νομίζετε ότι, ακόμη και με αυτόν τον τεχνοφασιστικό, ολοκληρωτικό τρόπο παρακολούθησης εξασφαλίζεται καμία δικαιοσύνη.... όταν αντίστοιχα πριν από το τελευταίο γκολ της Αργεντινής, πάλι μερικές φάσεις πίσω και πάλι στην άλλη μεγάλη περιοχή, ο αμυντικός της Αργεντινής βρήκε μέσα στην περιοχή το πόδι του Σαλάχ, το γκολ της Αργεντινής του Μιλέι, της ανοικτής υποστηρίκτριας του Ισραήλ, δεν ακυρώθηκε... βλέπετε λίγο λίγο στον ολοκληρωτικό έλεγχο πρέπει να συνηθίζουμε, όχι και να κερδίζουν οι καλύτεροι, ιδίως όταν είναι Άραβες.... που δεν δέχονται ασυζητητί την υποταγή τους στον Ισραήλ και την εξάλειψη των Παλαιστινιών... πόσο άλλο πράγμα ήταν το ποδόσφαιρο την εποχή που το έπαιζε ο κορυφαίος μάλλον όλων, ο Μαραντόνα.... και πόσο διαφορετική ήταν η Αργεντινή τότε....