Είναι εντυπωσιακός ο αριθμός των ανδρών που αντιδρούν αρνητικά κάτω από σκίτσα για τις γυναικοκτονίες.
Όχι κυρίως εκείνων .....(επίσης πολλοί) που δείχνουν, ξεκάθαρα ή έμμεσα, από τον τρόπο που σχολιάζουν ή απαντούν, να συντάσσονται με τον εκάστοτε δράστη, αυτοί είναι καμένα χαρτιά.
Όσων νιώθουν να θίγονται προσωπικά από τέτοιου είδους εγκλήματα απλά επειδή τα διαπράττει κάποιος που ανήκει στο ίδιο φύλο με αυτούς και σπεύδουν να υποβαθμίσουν το γεγονός σαν να μην υπάρχει αυτή η κατηγορία δολοφόνων.
Οι άντρες σε αυτή τη χώρα είναι πάνω από 5 εκατομμύρια και όμως πάρα πολλοί αισθάνονται την ανάγκη, από μόνοι τους, αυθόρμητα, να «κάνουν κόμμα» με τα μερικές δεκάδες κοινωνικά Ορκ που θεωρώντας τη γυναίκα κτήμα τους ή τους εαυτούς τους ανώτερους λόγω φύλου καταλήγουν στο έγκλημα.
Αυτή δυστυχώς είναι και η νούμερο ένα αιτία που δεν αλλάζει σχεδόν τίποτα σε αυτή τη χώρα και αφορά στα πάντα.
Τα γελοία περιχαρακώματα, σαν ένα είδος ομερτά.
Το να θεωρούμε μέλος της υποομάδας μας κάποιον και με αυτό και μόνο το πάσο να προσφέρουμε ουσιαστικά a priori ασυλία στον οποιοδήποτε το «εμφανίζει».
Όπως τα όργανα της τάξης θεωρούν δικό τους και τον διεφθαρμένο αστυνομικό ή τον ψυχάκια στα ΜΑΤ που πίσω από τη στολή και τον στρατιωτικό σχηματισμό ασκεί άσκοπη βία και όχι μόνο δεν τον καταγγέλλουν αλλά ψάχνουν και δικαιολογίες.
Όπως οι υγειονομικοί κρύβουν κάτω από το χαλάκι τα φακελάκια συναδέλφων τους γιατρών για να προστατεύσουν με το νου τους τη συλλογική τους εικόνα και αφήνουν τους θιγόμενους πολίτες να προσπαθήσουν να βγάλουν το φίδι από την τρύπα όσο αυτοί παίζουν το μονόπρακτο «Δεν είδα, δεν άκουσα τίποτα».
Όπως οι οπαδοί αθλητικών σωματείων όχι μόνο κάνουν τα στραβά μάτια όταν «δικός τους» δολοφονεί, αρκεί αυτός που σκοτώνεται να φοράει άλλη φανέλα, παίρνουν και αμυντική στάση αρχίζοντας τα άλλο εμείς και τα ναι αλλά και αυτοί τότε…
Όπως οι κομματικοί οπαδοί φοράνε τα κομματικά τους γυαλιά όταν το κόμμα τους εμφανίζει φαινόμενα σήψης, όχι για να δουν καλύτερα αλλά για να μην βλέπουν αυτό που πρέπει πίσω από το βαμμένο τζαμάκι και να αποφεύγουν την κριτική που θα έκαναν σε οποιαδήποτε άλλη περίσταση.
Όπως οι Ρομά νιώθουν την μαχητική παρόρμηση να υποστηρίξουν τους κάθε λογής παραβατικούς που ανήκουν στη δική τους φυλή απλά και μόνο γι αυτόν τον λόγο και έτσι, αντί να προστατεύουν τη διαφορετικότητα τους, προστατεύουν τους κακοποιούς και οδηγούν την υπόλοιπη κοινωνία να υιοθετεί στερεότυπα που όχι μόνο τσουβαλιάζουν και τους νομοταγείς αλλά δημιουργούν και δυσκολία στην κοινωνική ενσωμάτωση τους.
Ατελείωτα τα παραδείγματα αυτής της λάθος νοοτροπίας που επικρατεί στο σύνολο των κοινωνικών υποομάδων.
Όσο λοιπόν οι παραπάνω θα νιώθουν πως έχουν την κάλυψη μιας έστω κοινωνικής υποομάδας τόσο θα παρέχεται «καύσιμο» στους δυνητικούς δράστες να προβούν κάποια στιγμή σε παρόμοιες πράξεις αφού ξέρουν πως δεν θα αντιμετωπίσουν τον καθολικό και χωρίς αστερίσκους κοινωνικό -πρώτα από όλα- εξοστρακισμό.
Για να κλείσω με το βασικό θέμα του άρθρου…
Όσο τα υπάρχοντα Ορκ θα νιώθουν όχι την αποδοχή, αλλά έστω και την ανοχή μερίδας του ανδρικού φύλου, απλά και μόνο γιατί και αυτά χαρακτηρίζονται από τους κανόνες της βιολογίας και της γενετικής ως άντρες όπως εμείς οι υπόλοιποι, τόσο θα θεωρούν φυσιολογικό ή μικρότερης βαρύτητας έγκλημα το να αφαιρέσουν τη ζωή μιας γυναίκας και τόσο θα γεννιούνται διαρκώς νέα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου