Τόσο καιρό προετοιμασία, τίζερ στα σόσιαλ, αμερικανομοντερνίες και όλα αυτά για να καταλήξει να ονομάσει το νέο κόμμα του, Ελληνική Αστυνομία.
Γιατί είναι ακόμα μεγαλύτερο ανέκδοτο αν κάποιος υποστήριξει πως αυτός ο χλεχλές μπορεί να... δημιουργήσει συνειρμούς με τον Βελουχιώτη.
Τον μόνο συνειρμό που είχε καταφέρει να δημιουργήσει (και γι αυτό βγήκε τότε) είναι σαν καρικατούρα του Ανδρέα Παπανδρέου.
Όμως ούτε το άφθονο χρήμα είχε όπως ο γνήσιος για να ανατροφοδοτήσει το DNA του νεοέλληνα των ΔΕΚΟ και της φούσκας των δανεικών αντί των επενδύσεων ούτε φυσικά μπορούσε/μπορεί να τον φτάσει έστω στο μικρό του δαχτυλάκι στα ζόρικα εξωτερικά, στον τομέα που σε αντίθεση με τα εσωτερικά, ήταν ο τομέας που εκείνος διέπρεψε.
Εντωμεταξύ είναι τόσο γελοίο που έβγαλε από την κατάψυξη το παραμύθι για δήθεν εναντίωση απέναντι στο Ισραήλ για να ντύσει με γαρνιτούρα τον δικό του σανό.
Ποιος, ο τύπος που μόλις έγινε πρωθυπουργός, το 2015, ξέχασε όχι μόνο κατά που πέφτει η Παλαιστίνη αλλά και πως υπάρχει.
Όπως ξέχασε και που βρίσκεται η πρεσβεία των ΗΠΑ ενώ τα παπούτσια του μπορούσαν να πάνε και να γυρίσουν σπίτι του μόνα τους από τις τόσες φορές που πριν γίνει πρωθυπουργός διαδήλωσε στον δρόμο μπροστά της.
Αλλά αυτά, τα ψέματα και οι μεγαλοστομίες, μικρή σημασία έχουν για τους οπαδούς του εκάστοτε πολιτικού αλλά κυρίως για τους περιφερόμενους ψηφοφόρους.
Την κρίσιμη μάζα δηλαδή που ανεβοκατεβάζει κυβερνήσεις και πιστεύοντας ακόμα πως με τα τωρινά δεδομένα η κάλπη μπορεί να δημιουργήσει αλλαγή, δεν ψάχνει βαθύτερα μέσα της να βρει τον μόνο τρόπο που αυτό μπορεί να συμβεί.
Ανθρώπους που τους αρκεί απλά ο επόμενος, ακόμα κι αν έχει υπάρξει πρώην, να πει κάτι διαφορετικό από εκείνον που ψήφισαν στις τελευταίες εκλογές, έστω και σε επανάληψη των όσων έλεγε αλλά δεν έκανε παλιά, για να αποκτήσουν άλλοθι για την ψήφο τους.
Ακόμα κι αν θυμούνται πως τους κορόιδεψε τότε για το συγκεκριμένο θέμα και ξέρουν πως θα τους κοροϊδέψει και τώρα.
Μητσοτάκης, Ανδρουλάκης, Τσίπρας…
Ένας τύπος που μοιάζει να κάνει την σκληρότερη αντιπολίτευση στον εαυτό του αν κάποιος ανατρέξει σε παλιότερες δημόσιες τοποθετήσεις του, σαν εκείνη για παράδειγμα που έκραζε τον ΣΥΡΙΖΑ για τα τεράστια πλεονάσματα που κατέληγαν σε επιδόματα.
Ένας άλλος που παρά το γεγονός πως η κυβέρνηση παράγει περισσότερα σκάνδαλα από νομοσχέδια και έφτασε να κυβερνά επί 7 συνεχόμενα έτη οδηγεί ένα κόμμα που ούτε στην κατηφόρα δεν μπορεί να αυξήσει ταχύτητα και είναι ανίκανος να το ανεβάσει μισό της εκατό δημοσκοπικά.
Ένας τρίτος που μέσα σε τέσσερα μόλις χρόνια όχι μόνο γελοιοποίησε την έννοια Αριστερά αλλά έκανε και τη μεγαλύτερη εξυπηρέτηση στο Σύστημα, οδηγώντας την απογοητευμένη «μετακινούμενη μάζα» που αναφέρθηκε πιο πάνω όχι μόνο στο να δώσει 41% στον σημερινό πρωθυπουργό αλλά ελλείψει άλλου να του ξαναδώσει ποσοστό διακυβέρνησης ενώ ακόμα δεν είχαν κρυώσει οι λαμαρίνες στο πολιτικό έγκλημα των Τεμπών.
(σημ. Πόσο βαρετά προβλέψιμα είναι όλα φαίνεται στην εικόνα του άρθρου, σε αυτό που έγραψα με το που παρέδωσε την αρχηγία και έγινε απόλυτα ξεκάθαρο ως προς το πότε θα κάνει την κίνηση του με το που παραιτήθηκε και από βουλευτής.)
Με δυο λόγια, τι βλέπουμε;
Ακόμα και υπό την πίεση για μια κάποια αλλαγή παράστασης στο τσίρκο της Βουλής μέχρι τέτοιου επιπέδου πολιτικούς έχουμε τη δυνατότητα να (επαν)εμφανίζουμε μέσα από το υπάρχον Σύστημα ως κοινωνία.
Νομίζω αυτό από μόνο του είναι πάρα πολύ διδακτικό.
Υ. Γ.
Αν θέλετε να ψηφίσετε οπωσδήποτε κάτι, χίλιες φορές να ψηφίσετε Κασελάκη ή ακόμα καλύτερα Καρυστιανού.
Όχι γιατί και να κυβερνήσει μπορεί να παρουσιάσει κάτι διαφορετικό αλλά
για να καταλήξετε να «κάψετε» κι αυτό το θεωρητικό, χαρτί «ελπίδας» που εμφανίστηκε εν μέσω διαφθοράς, σκανδάλων και ανικανότητας που οδηγούν νομοτελειακά σε πολιτικά -και όχι μόνο- εγκλήματα, όσο πιο γρήγορα γίνεται.
Για να απογοητευτείτε (ξανά) από το αποτέλεσμα αν την…φορέσετε και αυτή σαν κυβέρνηση πάνω σας/μας (και στον τόπο) και χωρίς να έχετε κάτι άλλο που να μοιάζει αξιόλογο να αγοράσετε με την κάρτα αλλαγής ίσως να ξεφύγετε τελικά από την παγίδα της κάλπης και της αναμονής για τις επόμενες εκλογές.
Που αν διαφύγετε και το αντιμετωπίζετε όπως πρέπει θα έχετε το απελευθερωμένο μυαλό που χρειάζεται ώστε να βρείτε πως μπορεί όλο αυτό το δυστοπικό σκηνικό να αλλάξει κάποια στιγμή στο μέλλον και να αρχίσετε να λειτουργείτε προς αυτή την κατεύθυνση.
Με το να μην αφήσουμε τους απογόνους μας να γίνουν σαν εμάς.
Με το να τους δείχνουμε διαρκώς πόσο ακατάλληλους ως σύνολο επιτρέψαμε να μας κάνει το Σύστημα.
Κάνοντας το όμως ο καθένας μυστικά, στον μικρόκοσμο του, για να μην πιάσουν αυτή την προσπάθεια, αυτή την τάση, οι κεραίες του Συστήματος και εκφυλιστεί η κατάσταση με το να αποκτήσει φυσική οργάνωση και δομή και ψάξει την εκπροσώπηση μέσα στο σημερινό περιβάλλον που πανεύκολα θα την εκφυλίσει γιατί απλά δεν είμαστε έτοιμοι για κάτι άλλο, καλύτερο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου