Γράφει ο Αντώνης Καρατζίδης
Για χρόνια, η παρουσία της κ. Χάιδω στις εξέδρες του Ηρακλή ήταν από εκείνες που δεν χρειάζονταν συστάσεις. Μια γνώριμη φιγούρα, ένα πρόσωπο που ο κόσμος ήξερε, ένας άνθρωπος που συνέχισε να βρίσκεται δίπλα στον «Γηραιό» στις χαρές, στις δυσκολίες, στις περιόδους που όλα έμοιαζαν εύκολα και σε εκείνες που τίποτα δεν ήταν.
Και κάποια στιγμή, ο Ηρακλής αποφάσισε να της πει ένα διαφορετικό «ευχαριστώ», οχι με μια πλακέτα, όχιι με μια τυπική βράβευση, αλλά δίνοντας το όνομά της στη νέα μασκότ της ομάδας.
Λίγο πριν από το τζάμπολ της πρεμιέρας απέναντι στον Ολυμπιακό, το Ιβανώφειο γέμισε από κόσμο και η νέα μασκότ έκανε την εμφάνισή της. Μια ηλικιωμένη γυναίκα, όπως ακριβώς απαιτεί το χιούμορ πίσω από την ταυτότητα του «Γηραιού» και το παρατσούκλι «Γριές» που συνοδεύει εδώ και χρόνια τον κόσμο του Ηρακλή.
Μπήκε στο παρκέ με μαγκούρα, κουτσαίνοντας, και μετά… πέταξε το μπαστούνι και άρχισε να χορεύει. Το γήπεδο γέλασε, χειροκρότησε και την αγκάλιασε. Η στιγμή, όμως, έγινε πραγματικά ξεχωριστή όταν η νέα μασκότ στάθηκε δίπλα στην πραγματική Χάιδω, εκεινη την 80χρονη κυρία. Εκείνη βρισκόταν στις εξέδρες, όπως κάνει όλα αυτά τα χρόνια, και κατέβηκε στο παρκέ για τη φωτογραφία που έδωσε όλο το νόημα στην ιστορία. Για λίγα δευτερόλεπτα, η φιγούρα και ο άνθρωπος που την ενέπνευσε έγιναν ένα. Και ίσως αυτή να ήταν η πιο όμορφη εικόνα της βραδιάς.
Η Χάιδω δεν έγινε μασκότ επειδή ήταν ένα εύκολο αστείο.
Έγινε επειδή πίσω από το όνομα υπάρχει μια διαδρομή. Η ίδια έχει μιλήσει για τη σχέση της με τον Ηρακλή με έναν τρόπο που εξηγεί καλύτερα από οποιαδήποτε ανακοίνωση τι σημαίνει ένας αθλητικός σύλλογος για έναν άνθρωπο. Έχει περιγράψει τον Ηρακλή ως πηγή ψυχικής δύναμης και έχει μιλήσει για τη συγκίνηση που της προκαλεί το γεγονός ότι βρίσκεται συνεχώς δίπλα στην ομάδα.
Η νέα μασκότ αναμένεται να αποτελεί σταθερό κομμάτι των εντός έδρας αναμετρήσεων του Ηρακλή στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Και έτσι, κάπου ανάμεσα στα συνθήματα, στα τρίποντα, στις νίκες και στις ήττες, θα υπάρχει πάντα μια μικρή υπενθύμιση για το τι σημαίνει να αγαπάς μια ομάδα για χρόνια.
Ίσως, τελικά, αυτό να είναι το πιο όμορφο πράγμα που μπορεί να κάνει ένας σύλλογος για έναν φίλαθλό του. Να πάρει μια αγάπη που υπήρχε εδώ και χρόνια και να της δώσει μορφή. Να πάρει ένα πρόσωπο από την εξέδρα και να το κάνει σύμβολο. Να κάνει μια ιστορία προσωπική… ιστορία ολόκληρης της οικογένειας του Ηρακλή.
Φώτο: (ΝΑΣΟΣ ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ / EUROKINISSI)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου