Με μπροστάρηδες τους φοιτητές.
Φοιτητές όμως χωρίς κομματικούς ή ιδεολογικούς δεσμούς.
Τεράστιες, επαναλαμβανόμενες, διαδηλώσεις που ήταν όμως ειρηνικές και όσα επεισόδια έγιναν σε κάποιες (αν όχι ελάχιστες σίγουρα πολύ λίγες σε σχέση με τον πολύ μεγάλο συνολικό τους αριθμό) υποκινήθηκαν ως επί το πλείστον από κουκουλοφόρους πράκτορες του Συστήματος, αλλά... δεν μπόρεσαν να γίνουν ο κανόνας και να καταστρέψουν την προσπάθεια γιατί δεν τους άφησε ο κόσμος να το κάνουν.
Συνεχείς ειρηνικές δράσεις που έκαναν και την πλειοψηφία των υπολοίπων πολιτών να βλέπει θετικά αυτή την αντίδραση.
Διαδηλώσεις και ποικίλες διαμαρτυρίες που οδήγησαν τελικά τον πρόεδρο Βούτσιτς σε παραίτηση ώστε να κατέβει ως υποψήφιος πρωθυπουργός σε πρόωρες εκλογές μπας και σώσει τον μηχανισμό που συντηρούσε τον ίδιο στην εξουσία.
Εκλογές που προσπάθησε με κάθε δόλιο τρόπο να ελέγξει, ειδικά για τους Σέρβους της διασποράς.
Ενδεικτικά, μερικά παραδείγματα:
Στη Θεσσαλονίκη τους έλεγαν όλο αυτόν τον καιρό πως θα άνοιγαν το Προξενείο για να ψηφίσει ο κόσμος αν υπήρχε εκδηλωμένη πρόθεση από χι αριθμό ατόμων, αυτός ο αριθμός υπερκαλύφθηκε και τελικά τους είπαν πως δεν γίνεται να ψηφίσουν στο Προξενείο και έβαλε ο κόσμος από μόνος του, τελευταία στιγμή, μέχρι και λεωφορεία για να πάει μαζικά στην Αθήνα, στην εκεί Πρεσβεία τους.
Στη Σλοβακία τους έστελναν μέχρι και στην Αυστρία.
Στις ΗΠΑ υπήρχαν περιπτώσεις που τους ανάγκασαν να κάνουν και 2.000 χλμ. για να μπορέσουν να συμμετάσχουν στις εκλογές.
Παρ’ όλα αυτά το Σύστημα έχασε.
Η διαφθορά έχασε.
Η Studentska lista (Φοιτητική Λίστα) με τις 250 προσωπικότητες της χώρας θα έχει την απόλυτη πλειοψηφία στη νέα σερβική Βουλή με 141 βουλευτές σε σύνολο 250.
Με ένα τεράστιο 52,65% που εξαΰλωσε κάθε άλλο Συστημικό κόμμα που υπήρχε ως δήθεν αντίπαλο δέος στο κόμμα του Βούτσιτς.
Θα γίνουν καλύτερα τα πράγματα για τη Σερβία τώρα;
Μπορεί ναι, μπορεί και όχι.
Θα καταφέρει να παραμείνει αυτή η κίνηση μακριά από το παλιό, διεφθαρμένο, Σύστημα ή να μη γίνει ίδια με αυτό που ήρθε να διώξει;
Κανείς δεν ξέρει.
Πάντως είναι, σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, η πρώτη καταγεγραμμένη ήττα ενός παγιωμένου Συστήματος από μια ακομμάτιστη, ειρηνική αντίδραση διαρκείας.
Υ. Γ.
Οι διαφορές με Ελλάδα και Γαλλία θα μπορούσαν να είναι διδακτικές για εμάς, σε δύο τομείς.
Στο γιατί δεν υπάρχει κανένα υπόβαθρο για να μπορέσει να γίνει και εδώ κάτι παρόμοιο με αυτό που έγινε στη Σερβία.
Και ας έχουν πεθάνει μαζικά, μόνο τα τελευταία 15 χρόνια, όχι δεκαέξι αλλά εκατοντάδες πολίτες από τη διαφθορά.
Γιατί (και αναφέρω μόνο τα πολύ χοντρά εγκλήματα):
Τα Τέμπη ήταν ζήτημα διαφθοράς.
Το Μάτι ήταν ζήτημα διαφθοράς.
Η Μάνδρα ήταν ζήτημα διαφθοράς.
Και δεν υπάρχει περίπτωση επειδή το εδώ Σύστημα έχει προλάβει να επενδύσει επί πάρα πολλές δεκαετίες σε κόμματα και ιδεολογίες παγίδες.
Όπως και στο γιατί οι «αντιδράσεις» καταλήγουν (βολικότατα για το Σύστημα) σε γαλλικές μικρογραφίες που δεν ενώνουν αλλά διαχωρίζουν.
Που δεν δημιουργούν τίποτα θετικό στον παρατηρητή-πολίτη ώστε να τον κάνουν να συμπλεύσει (έστω την ώρα της κάλπης) αλλά είναι άκρως απωθητικές.
Γι αυτό και εδώ είναι επιτακτική η ευθύνη όσων μελών των ενεργών γενιών νιώθουν μια αηδία για το Σύστημα στο σύνολο του και δεν πιστεύουν σε σωτήρες, να δημιουργήσουν, σε ατομικό επίπεδο, νέους, επόμενους, καλύτερους πολίτες.
Ώστε όταν αυτοί φτάσουν κάποια στιγμή, χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από τα συστημικά «ραντάρ», σε κατάλληλη ηλικία, το ανθρώπινο δυναμικό που θα σχηματίζουν, όντας άγνωστοι ο ένας προς τον άλλον, να είναι τέτοιας ποιότητας που Μητσοτάκηδες, Τσίπρες, δεξιοί, αριστεροί, κομμουνιστές, υπερπατριώτες και κάθε άλλη, σημερινή, συστημική κατηγορία, υποκατηγορία και μαριονέτα να μην έχουν ελπίδα να τους πλανεύσουν ή να καπηλευθούν την ποιότητα τους αλλά και κανένας αντίστοιχος των παραπάνω να μη μπορεί να αναδυθεί από τη δεξαμενή τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου