Δευτέρα, 28 Μαΐου 2018

Και οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης αγανάκτησαν με την ελεεινή προπαγάνδα των φασιστών περί "σκοτεινής Θεσσαλονίκης"

Ας είμαστε ειλικρινείς: Όσοι μιλούν εσχάτως για "ακροδεξιά Θεσσαλονίκη" Γκοτζαμάνηδες, Λαμπράκηδες κ.λ.π. το κάνουν επειδή νομίζουν ότι γλείφουν τους εβραίους και ....
θα αποκτήσουν την εύνοιά τους. Τόσο απλά και ωμά.

Ας μην υποκρινόμαστε. Η στάση των πολιτικών κρίνεται αποκλειστικά και μόνο από τη λύσσα τους να γλείψουν εβραίους. Τόσο απλά και ωμά.

Για αυτό και οι μπούρδες του Μπουτάρη και οι ελεεινές φασιστικές και ρατσιστικές αναφορές του εναντίον ποντίων, γύφτων κ.λ.π. αντιμετωπίζονται ως "χαριτωμενιές" και "προοδευτισμοί" ενώ είναι απλά φασιστικό παραλήρημα.

Ολη η πολιτική ζωή της Ελλάδας, είναι ένα ατέλειωτο χυδαίο, ελεεινό γλείψιμο στους εβραίους. Το κάνουν (ο ΣΚΑΪ και οι άλλοι γελοίοι) αποκλειστικά και μόνο επειδή έχει καταχωρηθεί ως "άνθρωπος των εβραίων", άρα, γλέιφοντας τον Μπουτάρη, ή καταδικάζοντας φραστικά τον "φασισμό" νομίζουν ότι γλείφουν τους εβραίους και τάσσονται με την "φωτεινή" πλευρά της εξουσίας, που θα τους πάει στον Παράδεισο. Και αυτό είπαμε πως είναι η πρώτη προτεραιότητα στη ζωή τους. Τόσο απλά και ωμά.

Όμως, η εβραϊκή κοινότητα της Θεσσαλονίκης, αποτελείται από προοδευτικά φωτισμένα μυαλά, που σιχαίνονται το τόσο γλείψιμο. Έχουν αηδιάσει οι άνθρωποι να τους γλείφουν.

Κι έτσι συνυπογράφουν την παρακάτω επιστολή.


Ανοικτή επιστολή απέναντι στην επιπόλαια κριτική για τη Θεσσαλονίκη.

Μετά τον πρόσφατο αποτροπιαστικό ξυλοδαρμό του Γιάννη Μπουτάρη, με θλίψη παρακολουθούμε να επαναλαμβάνεται στον δημόσιο διάλογο ένα νεόκοπο στερεότυπο. Απλοί πολίτες, δημοσιογράφοι, προβεβλημένα πρόσωπα της πόλης μας αλλά και -κυρίως- της υπόλοιπης χώρας καταφέρονται κατά της Θεσσαλονίκης. Διατυπώνουν θεωρίες για μιά πόλη ελεγχόμενη από σωματεία και μαφιόζικα συμφέροντα, ενώ ξέθαψαν ακόμη και γεγονότα τραγικά μα ιστορικά, το Εβραϊκό ολοκαύτωμα και τους Γκοτζαμάνηδες του '60, για να στηρίξουν κάπως το συλλογισμό τους.

Διαβάζοντας όλα αυτά δε μπορούμε παρά να αναρωτηθούμε αν ζούμε στην ίδια Θεσσαλονίκη. Εμείς γνωρίζουμε τη Θεσσαλονίκη των δεκάδων χιλιάδων ονειροπόλων φοιτητών, Ελλήνων μα και ξένων. Τη Θεσσαλονίκη των τριών πανεπιστημίων, οικοσυστημάτων γνώσης και έρευνας. Τη Θεσσαλονίκη του διεθνούς εμπορίου, ανοικτή από στεριά και θάλασσα. Τη Θεσσαλονίκη του Φεστιβάλ, του αρχαίου πολιτισμού και της σύγχρονης τέχνης. Τη Θεσσαλονίκη της προαιώνιας αδιάκοπης συνέχειας, στης οποίας το πλούσιο παρελθόν τώρα μυούνται οι κάτοικοί της. Τη Θεσσαλονίκη του παγκόσμιου τουρισμού, όπου οι ταξιδιώτες χαλαρώνουν αμέριμνοι. Τη Θεσσαλονίκη που παρά την οδυνηρή κρίση και την ανεργία έχει καταφέρει να μείνει ασφαλής και ήρεμη για κάθε κάτοικό της. Τη Θεσσαλονίκη των αμέτρητων γλωσσών και θρησκειών. Τη Θεσσαλονίκη των προοδευτικών επιλογών.

Δεν έχουμε αυταπάτες, γνωρίζουμε τις αδυναμίες της πόλης μας. Γνωρίζουμε τις ελλείψεις των υποδομών της, γνωρίζουμε τις αναξιοποίητες δυνατότητες της, γνωρίζουμε την ένταση που αισθάνονται πολλοί κάτοικοι λόγω της δύσκολης καθημερινότητας τους και των προκλήσεων που αντιμετωπίζει η χώρα. Αρνούμαστε όμως να δεχτούμε την ταύτιση της με σκοταδισμό, ολοκληρωτισμό και μισαλλοδοξία, φαινόμενα που δυστυχώς μολύνουν εξίσου ολάκερη την πατρίδα μας. Η δημοκρατική ζωή και η ελεύθερη σκέψη στη Θεσσαλονίκη δε χρειάζονται αυτόκλητους υπερασπιστές, αυτό το καθήκον το φέρει η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων της. Κι όλοι εμείς δε θα πάψουμε να δουλεύουμε για μιά Θεσσαλονίκη που τους χωρά όλους, ντόπιους και ξένους, φτωχούς και πλούσιους, συντηρητικούς και προοδευτικούς, τους λάτρεις της ελληνικής παράδοσης αλλά κι εκείνους των ανοικτών οριζόντων. Για μια Θεσσαλονίκη που λαχταρά να υποδεχτεί όσους ανθρώπους της ξενιτεύτηκαν, αλλά κι όποιους θα θελήσουν να την επιλέξουν ως τόπο ζωής και δημιουργίας. Η πόλη μας δε χρειάζεται αυτομαστίγωμα και ενοχές, η πόλη μας χρειάζεται ενωμένη να κάνει επιτέλους το μεγάλο άλμα που της αξίζει.

"Κανείς δε θα μείνει χωρίς πατρίδα, όσο θα υπάρχει η Θεσσαλονίκη...". Αυτό μόνο.

Οι συνυπογράφοντες:

Παύλος Αλεξιάδης

Ζανώ Απικιάν

Απόστολος Αποστολίδης

Γουίλιαμ Βαλασίδης

Σάμι Γαράιμπε

Λιάνα Γερασοπούλου

Σωκράτης Δημητριάδης

Γρηγόρης Δίγκας

Δημήτρης Δραγώγιας

Ελένη Εμφιετζόγλου

Αράμ Εσκιτζιάν

Κώστας Ευθυμίου

Αχιλλέας Ζαπράνης

Σοφοκλής Ιωσηφίδης

Φαίη Καζαντζίδου

Δημήτρης Καμενίκης

Λάζαρος Καναβούρας

Σπύρος Καπρίνης

Μωρίς Καράσο

Στέλα Κοσκινά

Χρήστος Κοσμάογλου

Ιωάννα Κοσμοπουλου

Αντώνης Κουίδης

Αλέξανδρος Κουλουκούρης

Μπερνάρ Κουόμο

Σταύρος Κωνσταντινίδης

Ντίνα Κυργίδου

Άκης Λαζάρου

Δημήτρης Λακασάς

Σταύρος Λάμπρου

Δημήτρης Λογοθέτης

Δημοσθένης Μηλιαράς

Σάκης Μουμτζής

Ζωή Χάρις Μπελενιώτη

Μπεατρίς Μπενφοράδο

Πρόδρομος Νικηφορίδης

Χρήστος Νικολαΐδης

Φάνης Ουγγρίνης

Γιώργος Παπαϊωάννου

Θοδωρής Παπανέστορος

Θόδωρος Πελαγίδης

Γιάννης Ρουκάς

Σύνθια Σάπικα

Μίλτος Σαρηγιαννίδης

Δημοσθένης Σπυρίδης

Μαρία Ταρασούδη

Βασιλική Τερκενλή

Ελίνα Τσίγκα

Πάρης Τσογκαρλίδης

Αστέρης Τσουκαλάς

Κύρος Υάκινθος

Κωνσταντίνος Χατζηκώστας

Χρήστος Χουχουλιδάκης

Θανάσης Χρυσομάλλης

Βεβαιωθείτε ότι διαβάσατε τους Ορους σχολιασμού πριν αναρτήσετε το σχόλιό σας. Υπεύθυνος για κάθε σχόλιο είναι ο ίδιος ο σχολιαστής και η συμμετοχή του στη συζήτηση τεκμαίρει την ανεπιφύλακτη αποδοχή αυτού του όρου.