Κυριακή, 4 Ιουνίου 2017

Κωνσταντινούπολη : Βυζάντιο ή Ρώμη;

Παραθέτω την απάντηση μου σε άρθρο του κ. Στέλιου Παπαθεμελή
Η άλωση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και όχι του Βυζαντίου



Αξιότιμε Πρόεδρε τη Δημοκρατικής Αναγέννησης και αγαπητέ συναγωνιστή κατά της νέας μορφής υποδούλωσης της πατρίδας μας χαίρε !

Σήμερα ημέρα της Πεντηκοστής ας λάμψει το φως της αλήθειας που είναι η μόνη ελπίδα απελευθέρωσης μας.

Στην Πόλη υπάρχει ένα ψηφιδωτό που απεικονίζει τον Ιουστινιανό με την Ελληνική επιγραφή "ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΤΩΝ ΡΩΜΑΙΩΝ". Προφανώς οι Αυτοκράτορες της Πόλης δεν είχαν καμία σχέση με αυτό που οι απόγονοι των Φράγγων της Δ' Σταυροφορίας δυστυχώς μας έπεισαν να αποκαλούμε Βυζάντιο. Η δόξα της Πόλης δεν οφείλεται στον Βύζαντα και τους Μεγαρείς αλλά στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία που είχε υποδουλώσει και την Ελλάδα.

Ο Κωνσταντίνος προβλέποντας την επέλαση των Φράγγων και τον κίνδυνο υποδούλωσης της Αυτοκρατορίας μετέφερε την πρωτεύουσα στον Βόσπορο και ίδρυσε την Νέα Ρώμη, τίτλο που ακόμη φέρει ο Οικουμενικός Πατριάρχης της Ορθοδοξίας. Όταν ου Φράγγοι κατέλαβαν την παλαιά Ρώμη κατέλαβαν ένα άδειο κουφάρι και παρόλα αυτά θεωρούν τον εαυτό τους ως συνεχιστή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας η οποία παρά ταύτα συνέχισε μία χιλιετία θριάμβου στην Ανατολή και πάντα στόχευαν να την εξαφανίσουν. Τελικά συνέβαλαν αποτελεσματικά να την εξαφανίσουν, όπως ήδη αναφέρετε στο άρθρο σας και μετά φρόντισαν να την σβήσουν και από την ιστορία μετονομάζοντας την σε Βυζάντιο, πράγμα που προς το παρόν έχουν αποδεχθεί οι διαπρέποντες στην Εσπερία ιστορικοί (Αρβελέρ-Γλυκατσή) και δυστυχώς και η Εκκλησία της Ελλάδος, παρά το γεγονός ότι ο Βύζας και οι Μεγαρείς ήταν δωδεκαθεϊστές.

Οι Έλληνες δεν απελευθερωθήκαμε ποτέ από την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία αλλά ζώντας μέσα σε αυτή την μετατρέψαμε σε Ελληνική λόγω του πολιτισμού μας και του ανθρωποκεντρικού μας πνεύματος που ενίσχυσε η πίστη μας στον Ιησού Χριστό και στην Τριαδικότητα του Θεού. Αυτό το πνεύμα μισούν οι βάρβαροι διότι αποτελεί εμπόδιο στην εγκαθίδρυση μίας παγκόσμιας δικτατορίας σε ένα πλήθος ανθρωποειδών προγραμματισμένων υπηρετών της “πολιτικής ορθότητας” όπως τη προδιαγράφει το σύστημα.

Φαίνεται ότι μάθαμε να ζούμε στο ψέμα και την σύγχυση που αρχίζει η ελληνικότητα μας, που τελειώνει η Ρωμιοσύνη μας και τι σχέση έχουμε με το «Βυζαντινό» ψευδομόρφωμα, που αλλοιώνει ακόμη και την πραγματικότητα του Βύζαντα και των Μεγαρέων. Δεν μας κάνουν πια αίσθηση τα ψέματα των πολιτικών μας «αρχηγών» και δεν είμαστε διατεθειμένοι να υπερασπιστούμε την αλήθεια πράγμα που πρέπει να ξεκινήσει από το παρόν και το πρόσφατο παρελθόν πριν αναχθούμε στο απώτερο. Η ειρωνεία είναι ότι η θρασύτητα του Ερτογάν θυμίζει σε όλο τον κόσμο ότι αυτό που έχουν είναι προϊόν κλοπής που θα πρέπει να επιστραφεί σαν τα Μάρμαρα της Ακρόπολις που και αυτά τα έχουν ονομάσει και εμείς σαν ηλίθιοι αποδεχόμαστε με το όνομα του κλέφτη.

Η άμεση ενέργεια που οφείλουμε να κάνουμε είναι να απαλλάξουμε τον τόπο από το ψέμα της δήθεν Δημοκρατίας και του δήθεν Ανεξάρτητου Κράτους να δούμε την αλήθεια κατάματα, να ανατρέψουμε και να τιμωρήσουμε τα πρόσωπα που συνέβαλαν και συμβάλουν στην εθνική προδοσία και να αλλάξουμε το σύστημα που τα συντηρεί.

Από εσάς θα θέλαμε η πολιτική σας εμπειρία να μας βοηθήσει όχι να μπούμε στην έξωθεν κατευθυνόμενη Βουλή αλλά να ανατρέψουμε τον κατακτητή αρχίζοντας από τους ντόπιους υπηρέτες του. Τότε μόνο και ο Ερντογάν θα αλλάξει ρητορική. Αυτό αποτελεί χρέος μας όχι μόνο προς τον Ελληνισμό αλλά προς την ανθρωπότητα που απειλείται από την βαρβαρότητα και το σκοτάδι του διαβόλου. Ο Ελληνισμός όχι μόνο σαν κράτος αλλά κυρίως ως τρόπος ζωής αποτελεί το τελευταίο του εμπόδιο διότι όπως υπερίσχυσε της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας εκ των έσω, έτσι θα μπορούσε να του χαλάσει τα σχέδια για την υποδούλωση της ανθρωπότητας.

Ηλίας Σταμπολιάδης

το άρθρο του Στέλιου Παπαθεμελή, εδώ

Βεβαιωθείτε ότι διαβάσατε τους Ορους σχολιασμού πριν αναρτήσετε το σχόλιό σας. Υπεύθυνος για κάθε σχόλιο είναι ο ίδιος ο σχολιαστής και η συμμετοχή του στη συζήτηση τεκμαίρει την ανεπιφύλακτη αποδοχή αυτού του όρου, όπως άλλωστε αναγράφεται σε κάθε άρθρο, πριν την πλατφόρμα σχολιασμού.