Πέμπτη, 26 Μαΐου 2016

Προσοχή με τον Τάφο του Αριστοτέλη

Οι μανιακοί των κλικς, πασσάρουν σήμερα την είδηση "Βρέθηκε ο τάφος του Αριστοτέλη", με περισσή ευκολία. Μακάρι να είναι αλήθεια, αλλά πρόκειται για την ανακοίνωση ενός και μόνο, άγνωστου ερευνητή, του Κώστα Σισμανίδη, που προφανώς τον ακούτε πρώτη φορά. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο άνθρωπος λέει ψέμματα. Μπορεί όντως να λέει αλήθεια, μπορεί τα στοιχεία που έχει να ....
αποδείξουν ότι πράγματι βρήκε τον τάφο του μεγαλύτερου φιλόσοφου της γης.



Όμως, κι άλλοι στο παρελθόν ισχυρίστηκαν ότι βρήκαν τον τάφο του μεγάλου Μακεδόνα φιλόσοφου και δάσκαλου του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Για παράδειγμα, ο Sir Charles Waldstein Εβραιο-Αγγλο-Αμερικανός αρχαιολόγος, ο οποίος ισχυρίστηκε κάπου στο 1895 ότι βρήκε τον τάφο, στην Ερέτρια της Εύβοιας.

περισσότερα για την ανασκαφή της Ερέτριας εδώ
περισσότερα για τον Κώστα Σισμανίδη εδώ
περισσότερα για τη σημερινή ανακοίνωση εδώ

Σε παλαιότερο άρθρο σε ξένο site διαβάζουμε:

Where are the graves of great Greek philosophers like Socrates and Aristotle?

Aristotle: Wikipedia: Charles Walston argues that the tomb of Aristotle is located on the sacred way between Chalcis and Eretria and to have contained two styluses, a pen, a signet-ring and some terra-cottas as well as what is supposed to be the earthly remains of Aristotle in the form of some skull fragments.[21] Fn 21: See The Politics of Aristotle translated by Ernest Barker, Oxford: Clarendom Press, 1946, p. xxiii, note 2, who refers to Corpus Inscriptionum Graecarum, vol. xii, fasc. ix, s.v. Eretria.

From Aristotle's Will: Wherever they put my tomb, they should collect and place the bones of Pythias, as she herself requested. (Pythias was his wife who predeceased him by several years)

According to Wikipedia, Sir Charles Waldstein, who changed his name to Sir Charles Walston in 1918, was an American archaeologist. Born in NYC in 1856, he studied at Columbia and Heidelberg, and went on to teach at Cambridge University. In 1889 he went to Athens as director of the American School of Classical Studies. While there he directed excavations at the site of ancient Plataea, Eretria, where he claimed to have found the tomb of Aristotle.
His claim has not been generally accepted by more recent archaeologists.


Πότε και πού γεννήθηκε ο Αριστοτέλης — Λίγα λόγια για την καταγωγή του. 

Όταν ο Αριστοτέλης πέθανε στη Χαλκίδα ήταν —σύμφωνα με τις αρχαίες πηγές μας— «τριῶν που καὶ ἑξήκοντα ἐτῶν»· ήταν τότε το τρίτο έτος της εκατοστής δέκατης τέταρτης Ολυμπιάδας σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Απολλόδωρου, όπως τους μαθαίνουμε από τον Διογένη τον Λαέρτιο (3ος αι. μ.Χ.). Ο θάνατος λοιπόν του Αριστοτέλη συνέβη στα 322 π.Χ. Όλα αυτά θα πουν πως ο Αριστοτέλης πρωτοείδε το φως του ήλιου στα 384 π.Χ. Το όνομα μιας μικρής, ασήμαντης μακεδονικής πόλης επρόκειτο, χάρη σ' αυτό το γεγονός, να χαραχθεί στη μνήμη των ανθρώπων: «Ἀριστοτέλης πόλεως μὲν ἦν Σταγείρων, τὰ δὲ Στάγειρα πόλις Θρᾴκης πλησίον Ὀλύνθου καὶ Μεθώνης». Και ο παλιός βιογράφος του Αριστοτέλη αισθάνθηκε, όπως βλέπετε, την ανάγκη να χρησιμοποιήσει άλλα γνωστότερα γεωγραφικά ονόματα για να πληροφορήσει τους αναγνώστες του προς τα πού θα έπρεπε να φανταστούν ότι βρισκόταν ο τόπος που γέννησε τον Αριστοτέλη. Ποιος θα ήξερε τα Στάγειρα, τη μικρή πόλη της Χαλκιδικής;
Ο πατέρας του λεγόταν Νικόμαχος και ήταν γιατρός στην αυλή του βασιλιά της Μακεδονίας Αμύντα του Γ'. Μικρός ακόμη θα είχε επομένως ο Αριστοτέλης την ευκαιρία να γνωρίσει κοντά στον πατέρα του έναν περίεργο και ενδιαφέροντα κόσμο: τον κόσμο της ιατρικής. Τη συνήθεια να καταβροχθίζει βιβλία ο Αριστοτέλης θα την είχε ασφαλώς από τα μικρά του χρόνια· τα βιβλία της βιβλιοθήκης του πατέρα του, τα ιατρικά βιβλία, θα είχαν ασφαλώς περάσει και ξαναπεράσει από τα χέρια του. Ο ίδιος θα βεβαιώσει αργότερα —ολοφάνερα με πολύ καημό— ότι κανείς δεν γίνεται γιατρός διαβάζοντας μόνο βιβλία· ποιος όμως θα μπορούσε να αρνηθεί πόσο ευαίσθητη είναι σε ορισμένες επιδράσεις η ψυχή μας σ' αυτήν την περίοδο της ζωής μας;

Βεβαιωθείτε ότι διαβάσατε τους Ορους σχολιασμού πριν αναρτήσετε το σχόλιό σας. Υπεύθυνος για κάθε σχόλιο είναι ο ίδιος ο σχολιαστής και η συμμετοχή του στη συζήτηση τεκμαίρει την ανεπιφύλακτη αποδοχή αυτού του όρου, όπως άλλωστε αναγράφεται σε κάθε άρθρο, πριν την πλατφόρμα σχολιασμού.